TAMARA DE LEMPICKA (2)

tamara de lempicka portret 2Omdat haar man geen werk kon vinden, begon De Lempicka vanaf die tijd te schilderen om in hun levensonderhoud te voorzien. Ze opende een kunststudio en ging ook zelf in de leer bij Maurice Denis en André Lhote. Ze ontwikkelde al heel snel een eigen herkenbare stijl, waarbij ze erg beïnvloed werd door wat Lhote ‘het zachte kubisme’ en Denis ‘het synthetische kubisme’ noemde en waarin de kille, aan de Renaissance herinnerende zakelijkheid werd gecombineerd met de sensuele elementen uit de Art Deco beweging. Tamara beschouwde Picasso als degene die aan het begin stond van de vernietiging van de kunst, had een lage dunk van de tekenvaardigheid van veel impressionisten, die te veel ‘vuile kleuren’ gebruikten. Haar eigen techniek presenteerde ze als nieuw, ongewoon, schoon, precies en elegant.
Voor haar eerste grote tentoonstelling in Milaan (1925) onder de bescherming van graaf Emmanuele Castelbarco schilderde De Lempicka in zes maanden tijd 28 werken. Haar eerste succes had ze met haar deelname aan de internationale Parijse Exposition des arts decoratifs et industriels modernes in 1925, de eerste grote art deco-tentoonstelling. Binnen korte tijd was ze een van de belangrijkste portretschilders van haar generatie, met veel klanten onder de aristocratie en hogere middenstand. Door haar uitgebreide netwerk was ze in staat haar schilderijen in elke belangrijke galerie in de Franse hoofdstad onder te brengen. De Lempicka werd zowel bewonderd als bekritiseerd om haar ‘perverse Ingrisme’, waarbij werd bedoeld dat haar werk een moderne presentatie was van het werk van de oude meester Jean Auguste Dominique Ingres. Dat zou vooral goed tot uiting komen in haar werk ‘Groep van vier naakten’ uit 1925.
De Lempicka positioneerde zich steeds meer als een diva van de kunst, verhuisde na haar eerste succes naar een luxueus appartement in Parijs en had diverse spraakmakende affaires. Via Castelbranco kwam ze in contact met Gabriele d’Annunzio, de gevierde Italiaanse schrijver-dichter en iemand met een stevige reputatie als vrouwenversierder. Ze zouden elkaar een aantal malen aan het Gardameer treffen, waarbij hij tevergeefs probeerde de kunstenares te veroveren en zij even tevergeefs probeerde van hem een opdracht voor een portret los te krijgen. In de jaren 1927-1928 kon De Lempicka een bedrag van 50.000 Franse francs (ongeveer 2.000 euro’s, tegen de waarde indertijd) vragen voor een portret. Het maken van zo’n portret koste haar gemiddeld drie weken. In 1927 won De Lempicka won haar eerste grote prijs op de internationale kunsttentoonstelling in Bordeaux voor haar portret ‘Kizette on the Balcony’.

06 - 1931 - The-blue-hour 193105 - 1929 - Nude04 - 1928 Nude-with-dove

 

Advertenties
Dit item was geplaatst door Muis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: