TAMARA DE LEMPICKA (5)

tamara de lempicka portret 5In die periode hadden veel van haar schilderijen een stijl die aan Salvador Dali deed denken, zoals bijvoorbeeld “Key and Hand’ (1941). In 1943 verhuisde het echtpaar Kuffner naar New York, waar ze weliswaar op de gebruikelijke manier het societyleven indoken, maar toch moesten zien dat haar reputatie als belangrijkste schilder van dezelfde society steeds geringer werd. Met grote regelmaat reisden ze naar Europa, waar vooral de baron zich inzette voor de Hongaarse vluchtelingen. Tamara verlegde in die tijd haar artistiek werk steeds meer naar stillevens en waagde zich zelfs af en toe aan een abstract schilderij. OP enig moment liet ze zelfs de kwast voor wat het was en ging met paletmes schilderen. Toen ze dat nieuwe werk in 1962 in Galerie Iolas liet zien kreeg ze behoorlijk slechte kritieken. Tamara de Lempicka trok zich die kritiek zo aan dat ze besloot haar actieve artistieke carrière per direct stop te zetten en geen werk meer op tentoonstellingen te laten zien. Als ze nog wel eens schilderde, betrof het steeds bewerkingen van eerder werk. Het frisse ‘Amethyste’ (1946) bijvoorbeeld werd het wat warrige ‘Girl with Guitar’ (1963).
Na de dood van haar man in 1962 verkocht ze het merendeel van haar bezit, maakte eerst drie wereldreizen en vestigde zich ten slotte in Houston (Texas), waar haar dochter Kizette woonde. Kizette werd toen haar manager en persoonlijk secretaris, waarbij ze voornamelijk veel te stellen had met het grillige karakter van de wispelturige en dominante persoonlijkheid die Tamara nog steeds was. Ze klaagde steeds meer over het ontreken van waardering, de armzalige kwaliteit van de hedendaagse kunstenaars, de gebrekkige materialen waarmee moest worden gewerkt. Kortom, vroeger was alles beter en zij was daarvan het middelpunt geweest.
In 1978, inmiddels tachtig jaar oud, verhuisd ze voor de laatste keer. Ditmaal naar Cuernacava (Mexico), waar ze aansluiting had gevonden bij een groep jongere aristocraten en jetset-figuren. Op 19 maart 1980 sterft ze in Cuernacava, de laatste drie maanden van haar leven weer verzorgd door Kizette, die na de dood van haar man toch maar besloot mamlief te helpen. Tamara’s as werd uitgestrooid over de Popocatépetl-vulkaan.
Vanaf midden jaren zeventig kwam er weer een kentering in de waardering van haar werk. De nieuwe generatie ontdekte haar vroege werk en was er zeer enthousiast over. Haar werken werden weer tegen goede prijzen verkocht, in 1984-1986 speelde er in Los Angeles twee jaar lang een toneelstuk (‘Tamara”), dat op haar leven was gebaseerd en in 2005 had actrice Kara Wilson een one-womanshow dat op het leven van De Lempicka was gebaseerd.

13 - 1928 - The-Pink-Shirt 12 - 1929 - Titel onbekend
14 - 1929 - La belle rafaelle in green

Advertenties
Dit item was geplaatst door Muis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: