ABBIE FARWELL BROWN

abbie farwell brown In 1903 verscheen bij uitgeverij H.J. W. Brecht, Heerengracht 172 te Amsterdam het boek ‘Een boek van heiligen en hun dieren’ van Abbie Farwell Brown, in een vertaling van Christine Doorman en met een illustratie van Fanny Y. Cory. Via een omweg kwam ik bij dat boekje terecht, want als fan van Monty Python stuitte ik ergens op een passage dat ene Abbie Farwell Brown in 1891 een tijdschrift had uitgegeven met de naam The Jabberwock. Elke Pythonfan begrijpt de associatie direct. Een tijdschrift overigens dat nog steeds bestaat als magazine van de Boston Latin Academy.

De Amerikaanse Abbie Farwell Brown (21 augustus 1871-5 maart 1927) bleek een zeer bekende schrijfster van kinderboeken te zijn. Ze werd in Boston geboren in een gezin waarin schrijven hoog in het vaandel stond. Haar moeder publiceerde in ‘The Youth’s Companion’, haar zus Ethel zou onder de naam Ann Underhill een gewaardeerd schrijfster en illustrator worden. Vanaf 1896 worden de eerste verhalen van Abbie in verschillende tijdschriften gepubliceerd, soms vergezeld van een illustratie van haar zus. In 1900 komt haar eerste verhalenbundel uit, The Books of Sains and Friendly Beasts, waarvoor ze zich liet inspireren op de eerste buitenlandse reis die ze maakte. In de koorstoelen van Chester Cathedral werd ze getroffen door het houtsnijwerk waarin het leven van de heilige Werburgh werd uitgebeeld. Na het succes van dit boek verschenen nog talrijke andere verhalenbundels van haar, gericht op de jeugd en waarin de combinatie van kinderen, heiligen en dieren steeds een hoofdrol speelde. Haar ‘In the days of the giants’, geïnspireerd op Noorse sagen, zal decennialang een standaardboekwerk voor de jeugd blijven in Amerikaanse bibliotheken. Een ander werk van haar in die categorie is ‘Tales of red children’, over de Canadeze indianen. Daarnaast publiceerde Brown een scala aan andere boeken, niet onsuccesvol maar toch nooit in dezelfde mate als haar kinderboeken.

Dchristine doormane Nederlandse vertaling in 1903 was van Christine Doorman, waarvan ik niet meer te weten kom dan dat ze in Utrecht in 1858 is geboren, daar op 18 november 1941 is gestorven, kinder-boekenschrijfster was en vertalingen van buitenlandse boeken voor haar rekening nam. Bij haar 80ste verjaardag verscheen een bundel uit haar werk: Waarvan de Nixen bij hun gouden harpen zongen. Een vergeten naam, maar toch in haar genre rond de vorige eeuwwisseling een grootheid. Maar, even googlen levert toch nog heel wat hits op naar antiquariaten waar haar boeken nog steeds verkrijgbaar zijn. Boeken met vaak zeer fraaie omslagen, zoals deze van ‘Wat Leo door den kijker zag’. Doorman schreef er tientallen, waarvan enkele jarenlang klassiekers waren. Niet zo maar een vertaalster dus.

De illustratie bij het boekje was van Fanny Y. Cory, ook al zo vergeten grootheid. Fanny Young Cory (17 oktober 1877-28 juli 1972) was een illustrator die beroemd werd met haar stripverhaal Little Miss Muffet. Cory maakte de omslagtekeningen en illustraties voor het binnenwerk van gerenomeerde bladen als Century, Harper’s Bazaar, Life, Scribner’s, The Saturday Evening Post en St. Nicholas, maar ook voor talrijke kinderboeken. Haar werk in 1902 en 1902 voor de uitgave van ‘Alice’s Adventures in Wonderland and Through the Looking Glass’ van Lewis Carroll is daarvan het bekendst.

FannyCory4

Bewaren

Bewaren

Advertenties
Dit item was geplaatst door Muis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: