NEDERLANDSCHE BOND VOOR VROUWENKIESRECHT

nederlandsche_bond_voor_vrouwenkiesrecht29e HINK-STAP-SPRONG DOOR DE TIJD

De Nederlandsche Bond voor Vrouwenkiesrecht was een Nederlandse belangenvereniging voor vrouwenrechten tussen 1907 en 1920. De bond ontstond toen ontevreden leden opstapten bij de Nederlandsche Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht, officieel omdat zij een gematigder koers wilden varen maar er zijn bronnen die suggereren dat er een conflict aan ten grondslag lag met Aletta Jacobs, de belangrijkste voorvechtster van de vrouwenemancipatie.
Deze vereniging was al in 1894 opgericht door Wilhelmina Drucker, richtte zich zoals de naam al doet vermoeden op het verkrijgen van kiesrecht voor het vrouwelijke deel van de bevolking. Om dat doel te bereiken ging het bestuur, dat werd gedomineerd door de dames Drucker en Jacobs, tweemaal op audiëntie bij de Koningin en werden brieven geschreven naar parlementariërs. Het doel zou uiteindelijk in 1919 worden gerealiseerd, waarna de vereniging zich op een bredere emancipatie van vrouwen ging richten. In 1920 werd de naam gewijzigd in het behoorlijke plechtstatige Vereeniging van Staatsburgeressen, een vereniging die in 1894 door Wilhelmina Drucker was opgericht als de Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht maar na de uiteindelijke invoering van het vrouwenkiesrecht in 1919 werd de naam in 1920 gewijzigd in de Vereeniging van Staatsburgeressen. De strijd voor vrouwenemancipatie werd dus voortgezet, maar daarbij mag de kanttekening worden gemaakt dat de nadruk bleef liggen op de rol van de vrouw binnen het gezin en dat een belangrijk item ook was om vrouwen uit de hogere standen te benoemen in hoge functies. Het was en bleef een elitair clubje. In 1930 fuseerde de vereniging met de Nederlandsche Unie voor Vrouwenbelangen tot de Nederlandse Vereniging voor Vrouwenbelangen en Gelijk Staatsburgerschap.

Op 25 februari 1907 was dus  de Nederlandsche Bond voor Vrouwenkiesrecht ontstaan als afsplitsing van de Nederlandsche Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht. De afsplitsing was nog wat conservatiever dan vereniging uit 1894. De Bond was weliswaar voor de invoering van het vrouwen-kiesrecht, maar richtte zich daarnaast toch vooral op de opvoeding van de vrouw zodat deze goed voorbereid zou zijn op de bij de nieuw verworven rechten horende verantwoordelijkheden. Het uitgangspunt was dat vrouwen eerst moesten leren om zelfstandig te kunnen oordelen en pas als dat was bereikt konden deelnemen aan het politieke leven. Ook werd het ledenpubliek aangeduid als meer ‘deftig’ waar andere organisaties als meer ‘militant’ werden omschreven. De deftige dames veroordeelden dan ook scherp de demonstraties van de militante leden van de Vereeniging. e-w-wijnaedts-francken-dyserinck portrait_of_welmoet_wijnaendts_francken-dyserinck_by_therese_schwartze_1914 De twee verenigingen leefden dan ook erg met elkaar in onmin en raadden ook constant hun leden aan een eventueel lidmaatschap bij de concurrent op te zeggen. Een ander duidelijk verschil met de Vereeniging was dat de Bond ook mannen toeliet in alle bestuursfunctie om een breder draagvlak bij het grote publiek te krijgen voor het verkrijgen van het vrouwenkiesrecht. Zo was Eduard Fokker, een advocaat en politicus uit een Haagse patriciërsfamilie, in de periode 1916-1918 ondervoorzitter en was Johan Hendrik Lasonder, een onderwijsdeskundige en in 1913-1914 lid van de Tweede Kamer, tussen 1907 en 1919 secretaris en bestuurslid. Ook de vooraanstaande schrijver Marcellus Emants was lid van de vereniging, die in grote mate het karakter had van een elitair Haagse gezelschap. Andere vooraanstaande waren Elisabeth Carolina van Dorp (1907-1908, voorzitster), Clara Wichmann (1907-1911, medeoprichtster en secretaresse) en Esther Welmoet Wijnaendts Francken-Dyserinck (1908-1910, medeoprichtster en voorzitster), hiernaast afgebeeld op een portretfoto en een schilderij van Thérèse Schwartze. Een minder bekend bestuurslid was Maria Barbera Pijnappel (1870-1950), de echtgenote van dr. Charles Ernest Henri Boissevain (1868-1940), industrieel, politicus en maecenas.

De Bond gaf het tijdschrift De Ploeger uit. In 1920 fuseerde ze met de Vereeniging tot Verbetering van den Maatschappelijken en den Rechtstoestand der vrouw in Nederland (opgericht in 1897, onder meer door de al genoemde Eduard Fokker) tot de Nederlandse Unie voor Vrouwenbelangen. En zoals al opgemerkt, in 1930 fuseerde deze unie met de Nederlandsche Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht tot de Nederlandse Vereniging voor Vrouwenbelangen en Gelijk Staatsburgerschap. Na enkel fusies waren alle takken in 1930 weer verenigd in één organisatie.

Advertenties
Dit item was geplaatst door Muis.

One thought on “NEDERLANDSCHE BOND VOOR VROUWENKIESRECHT

  1. Pingback: CLARA WICHMANN | MUIZENEST

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: