ADRIEN-JEAN LE MAYEUR DE MERPRÉS 2

Na zijn periode in België en reizen over de wereld kwam Le Mayeur in Bali aan en huurde een huis in banjar Kelandis, Denpasar. Daar leerde hij de vijftienjarige legongdanseres Ni Nyoman Pollok kennen, die samen met twee vriendinnen als model voor hem ging werken. Een aantal van Le Mayeurs portretten van Ni Pollok werd in 1933 voor het eerst geëxposeerd in Singapore. De expositie had veel succes en bracht hem een grotere bekendheid. Na zijn terugkeer uit Singapore kocht hij een stuk land aan het strand van Sanur en bouwde daar een huis in de traditionele Balinese stijl. Na drie jaar te hebben samengewerkt, trouwden Le Mayeur en Ni Pollok in 1935. Le Mayeur en Ni Pollok waren bijzonder gastvrij. Aan het eind van de jaren 1930 ontvingen zij vaak cruisepassagiers in hun woning, waar de topless Ni Pollok en haar bedienden hen drankjes serveerden. De koloniale regering waarschuwde Le Mayeur dat dit “immorele gedrag” moest ophouden, maar dankzij Le Mayeurs goede relaties werd het paar uiteindelijk met rust gelaten. Tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië in de Tweede Wereldoorlog werd Le Mayeur door de Japanse autoriteiten onder huisarrest geplaatst. Hij ging echter door met schilderen, waarbij hij vaak jute rijstzakken en andere onconventionele materialen als ondergrond gebruikte. Na de oorlog groeide zijn reputatie.

In 1956, jaren na de onafhankelijkheidsverklaring van Indonesië, bezocht de Indonesische minister van Onderwijs en Cultuur, Bahder Djohan, Le Mayeur en Ni Pollok in hun huis. Hij was zeer onder de indruk van Le Mayeurs werk en stelde het paar voor dat hun huis met de gehele inhoud als museum in stand zou worden gehouden. Le Mayeur ging daarmee akkoord en werkte vervolgens extra hard om zijn collectie uit te breiden en de kwaliteit van zijn werk te verbeteren. Le Mayeurs droom kwam uit toen op 28 augustus 1957 een akte werd getekend waarbij hij al zijn bezittingen, waaronder het land en zijn huis met de gehele inboedel, aan Ni Pollok schonk. Tegelijkertijd droeg Ni Pollok wat zij van haar echtgenoot zou erven over aan de Indonesische regering om als museum te gebruiken.

In 1958 leed Le Mayeur aan een ernstige vorm van kanker aan zijn oor, en keerde voor een medische behandeling met Ni Pollok terug naar België. Na twee maanden, op 31 mei 1958, overleed de 78-jarige schilder; hij werd begraven in Elsene, Brussel. Ni Pollok ging terug naar Sanur om voor het huis te zorgen, dat nu het Museum Le Mayeur was geworden. Zij bleef daar wonen tot haar dood op 18 juli 1985.

Le Mayeurs schilderijen hebben hun weg gevonden naar vele collecties, waaronder die van de Indonesische president Soekarno en de Indiase premier Jawaharlal Nehru. Het huis van Le Mayeur en Ni Pollok wordt in de oorspronkelijke staat gehouden en is nog altijd een museum. Er worden ongeveer tachtig werken van Le Mayeur tentoongesteld, samen met zijn collectie traditionele Balinese kunst en lokale kunstwerken.

Kenmerkend voor zijn schilderijen is de weergave van licht en kleur. De werken zijn die van een luminist en een colorist. Het licht waar hij als luminist mee werkt en dat hij bijvoorbeeld op bladeren, op naakte huiden of op water laat spelen, valt direct op bij het zien van zijn werk. Zijn bijzondere, vaak zelf-ontwikkelde kleuren als paarsen, rozen en roden zijn zijn belangrijkste handelsmerk. Het gebruik van veel verf, het grof en pasteus aanbrengen daarvan en het vermijden van details maakt hem tot en late aanhanger van het (Belgische) impressionisme. Tegen de bevriende Italiaanse schilder Renato Cristiano zei hij, zonder geplaagd te worden door al te veel bescheidenheid, dat hij zichzelf beschouwde als ‘the last impressionist’. ‘Meneer, ik ben een impressionist’, was een kenmerkende uitspraak van de Belgische kunstenaar, die hij tijdens een terugblik op zijn leven in een interview deed. Voor een schilder uit de twintigste eeuw is het in kunstkringen vaak geen modern standpunt om jezelf te beschouwen als een impressionist. Le Mayeur voelde zich dan ook niet aangetrokken tot de moderne stromingen. Hij zocht licht, kleur en schoonheid en probeerde deze verschijnselen te vinden in landen die hij continu bereisde. Dat vond hij dus vooral op Bali. De werken die Le Mayeur hier vervaardigde zijn nu zeer gewild bij een groeiende kring liefhebbers. Steeds meer mensen raken geïntrigeerd door het werk van deze relatief onbekende kunstenaar. Op veilingen in Nederland, België en Zuidoost-Azië brengen de schilderijen tegenwoordig aanzienlijke bedragen op. Op een veiling bij Glerum Auctioneers in Den Haag werd in 1995 Hfl. 360.000,- betaald voor een schilderij met een Balisch onderwerp, waarmee toen een veiling-wereldrecord voor een werk van Le Mayeur werd gevestigd. Inmiddels zijn diverse Balinese schilderijen voor aanzienlijk hogere bedragen verkocht. Het overige werk blijft hierbij achter. Een indrukwekkend overzicht van zijn Balinese schilderijen is hier te vinden; hieronder een kleine keur daaruit.


 

Advertenties
Dit item was geplaatst door Muis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: