DRABBLE

In 1971 verschijnt het Big Red Book van Monthy Python op de markt, zoals te doen gebruikelijk met de nodige plezierige onzin. Het boek, samengesteld oor Eric Idle, bevat vooral materiaal dat al op een of andere voor in de twee eerste jaren van de televisieseries was gebruikt. De titel verwijst naar het fameuze Little Red Book van Mao Zedong dat in die tijd grote populariteit had, maar ondanks de titel verscheen het boek van Monty Python in een felblauwe omslag en om de verwarring nog wat groter te maken werd in het boek enige malen verwezen naar een niet-bestaande eerdere uitgave, namelijk Monty Python’s Big Brown Book.

In dit boek komt het woord ‘drabble’ voor als beschrijving van een literair gezelschapsspel tussen drie of vier schrijvers, waarbij de winnaar degene is die er het eerst in slaagt een roman te schrijven. Om het spel in de praktijk ook goed uitvoerbaar te maken wordt afgesproken dat honderd woorden volstaan om de roman af te ronden.

De Engelsen zouden zichzelf niet zijn als er niet direct mensen zijn die deze sketch omzetten naar een serieuze aangelegenheid. In dit geval de Birmingham University SF Society die in de tachtiger jaren het concept uitwerkt. Aanvankelijk voor science fictionverhalen, maar het wordt al heel snel door andere beoefenaren opgepikt. Als standaardnorm voor een ‘drabble’ geldt dat het een kort verhaal van exact honderd woorden moet zijn, de titel van maximaal vijftien worden niet meegerekend, waarin een redelijk afgerond verhaal wordt verteld, met als doel de vaardigheid van een schrijver te testen om met zo weinig woorden een interessante en betekenisvolle gedachte op papier te zetten. Een vertaling voor het literaire genre is blijkbaar lastig of wordt wellicht overbodig gevonden. In Nederland, Duitsland, Frankrijk en Spanje wordt ook ‘drabble’ aangehouden.

Nu heb je natuurlijk direct puriteinen en personen die hierover wat ruimere opvattingen op na houden. Deze laatste groep voelen zich niet zo gebonden aan de afbakening van exact honderd woorden en hechten ook niet echt aan de bepaling dat er geen echte verhaallijn of plot hoeft te zijn. Dan zijn er ook nog allerlei variaties ontwikkeld, wat uiteraard hier en daar tot irritaties leidt. Zo zijn er personen die zich concentreren op het schrijven van een ‘double drabble’ (200 woorden), een ‘trabble’, ‘tribble’ of ‘trouble’ (300 woorden), een ‘pentadrabble’ (500 woorden), op ’55-word-drabbles’ of op ‘155-word-drabbles’. Verder zijn er drabbles waarin speciale symbolen moeten zijn opgenomen en ‘drabble-sets’, waarbij met een set van meerdere drabbles van honderd woorden een verhaal wordt verteld. Het staat in ween iedereen vrij een eigen drabble-soort de wereld in te slingeren, maar gelukkig houden de meeste het bij de traditionele definitie: exact honderd woorden, de titel niet meegerekend, en met een opbouw/plot.

Flor Vandekerkhove ging met het genre experimenteren, publiceert met regelmaat drabbles op zijn blog De Laatste Vuurtorenwachter (met zeer amusante en lezenswaardige petit histoires) en heeft er een boekje over uitgegeven. Monty Python indachtig heeft hij 99 verhalen gebundeld en één hiervan met de toepasselijke titel Negenennegentig van een woordje minder voorzien. Een mailtje naar de auteur volstond om een pdf-file van het boek toegestuurd te krijgen en tot mijn verbazing en verrassing gaat de eerste ‘drabble’ van Flor over een Russische absurdist waarover ik enkele weken geleden tot twee maal toe aandacht besteden. Van Daniil Charms verscheen op 30 december 2018 een korte biografische schets en op 5 januari 2019 een paar korte verhalen (geen drabbles). Flor schreef over Daniil Charms de volgende drabble:

Absurdist
‘Ik verbaas me over het menselijk uithoudingsvermogen. Nu is het al 12 januari 1938. Onze situatie is nog veel slechter geworden, maar we slepen ons nog steeds voort. God, stuur ons zo snel mogelijk de dood.’ Het citaat komt uit het dagboek van de Russische absurdistische auteur Daniil Charms. Hij sterft in gevangenschap, officieel in 1942. Hij heeft geen graf. Wikipedia leert me dat er een lied bestaat dat zegt dat Daniil Charms nog altijd door het land dwaalt om sigaretten te kopen, de winkels op zijn weg steeds gesloten vindt en daardoor verplicht is om almaar verder te trekken.

Advertenties
Dit item was geplaatst door Muis.
%d bloggers liken dit: