CARL ORFF

Carl Orff (München, 10 juli 1895 – München, 29 maart 1982) was een Duits componist, muziekpedagoog en theaterman. Vanaf zijn vijfde jaar studeerde hij piano, slagwerk, cello en orgel. Op deze jonge leeftijd schreef hij ook zijn eerste compositie. Hij studeerde aan de Staatliche Akademie der Tonkunst in München om daarna als componist vooral te werken aan muziek voor piano en zang. Hiernaast was hij werkzaam als muziekpedagoog. In 1924 stichtte hij met Dorothee Günther, de Güntherschule, een school op voor muziek, dans en gymnastiek. Hiervoor schiep hij het naar hem genoemde Orff-Schulwerk. Dat is een muziekonderwijsmethode die hij vanaf de jaren twintig samen met Gunild Keetman ontwikkelde. De methode begint met improvisatie in groepsverband, wat het vertrouwen van het kind en het creatieve denken bevordert. Door de wens om de muziek vast te leggen ontstaat vanzelf interesse in notenschrift. Voor de Olympische Spelen van Berlijn (1936) schreef Carl Orff Kinderreigen, voor de Olympische Spelen van München (1972) schreef hij Gruß der Jugend. Met Gunild Keetman publiceerde hij vijf bundels muziek uit: Musik für Kinder, met als uitgangspunt dat kinderen zichzelf door muziek moeten leren kennen. De Canadese historicus Michael K. Kater heeft onderzoek gedaan naar de relatie van Orff met het nationaalsocialisme en concludeerde dat Orff een totaal niet in politiek geïnteresseerde componist was, die echter wel de kunst verstond een goede verstandhouding et de toenmalige machthebbers in stand te houden om ongehinderd zijn werk als componist te kunnen blijven uitvoeren zonder tegelijkertijd ‘besmet’ te worden. Zo werd Orff in 1944 door de nazi’s op de zogenaamde ‘Gottbegnadeten-Liste’ geplaatst, wat inhield dat hij groot belang was voor het Duitse culturele leven. Hij hoefde daardoor aan het thuisfront geen dienstplicht te vervullen of ingezet te worden voor de ‘Arbeitsgezatz’. Orff was echter ook een persoonlijke vriend van Kurt Heber, een van de oprichter van de Münchener verzetsgroep Die Weisse Rose, die in 1943 door de nazi’s terecht werd gesteld. Bij de denazificatieprocedures werd Orff beschouwd als een lid of meeloper van de verzetsgroep, wat niet et geval was. op zijn est stond hij er wel sympathiek tegenover, maar van enige actieve deelname of ondersteuning is nooit sprake geweest. Carl Orff was vier keer getrouwd, met Alice Solcher (1920-1927), met Gertrud Willert (1939-1953, met Luise Rinser (1954-1959) en met Liselotte Schmitz (1960-1982). Orff overleed na een lang ziekbed op 29 maart 1982 in München. Hij kreeg zijn laatste rustplaats in de Abdij van Andechs, Beieren. In Dießen am Ammersee ten zuiden van München is het Carl Orff Museum gewijd aan zijn werk en leven. In 1937 componeerde Carl Orff het drieluik Trionfi (triomf), dat bestaat uit de delen ‘Catulli Carmina’ en ‘Trionfo di Afrodite’, die min of meer in de vergetelheid zijn geraakt en een derde deel dat hem onsterfelijke roem opleverde: Carmina Burana.
.

.

Dit item was geplaatst door Muis.
%d bloggers liken dit: