JEFFERSON AIRPLANE

Jefferson Airplane was een Amerikaanse rockband uit San Francisco. De band werd opgericht in 1965 en was vooral eind jaren zestig actief. In de Verenigde Staten in die jaren een grote naam, maar in Nederland kwam the airplane niet echt van de grond. Twee hits (White Rabbit en Somebody to love). Dat nummer White Rabbit, geschreven door zangeres Grace Slick, beschrijft de effecten van LSD in een analogie met Alice in Wonderland. Daarmee vestigde de groep zich direct als een belangrijk vertegenwoordiger van psychedelische rock en ging een steeds experimenteler richting in. In de VS werden ze echt groot, niet op de laatste plaats vanwege hun optreden tijdens het Woodstock-festival waar ze om 7 uur ’s morgens op de laatste dag van het festival het podium betraden en Slicks het optreden onder de wat slaperige hippies aankondigde met de legendarische woorden: ‘Now you will see morning maniac music’. Bij het Holland Pop Festival een jaar later was Jefferson Airplane op de eerste nacht de afsluitende act.
Slick had in de beginjaren met volle overtuiging geschreven en gezongen over de zegeningen van allerlei verdovende middelen, maar daar is ze redelijk snel van genezen. Wat wel een aantal aardige anekdotes opleverde. Zo zou ze, bijkomend van de geboorte van haar dochter, grappenderwijs naar men zegt, hebben gezegd tegen een verpleegster dat ze het kind “god, met een kleine letter g’ wilde noemen en te hopen dat het een bescheiden en nederig mensje zou worden. Naar goed Amerikaans gebruik rende de verpleegster direct naar de pers, waarna ze vanaf de daarop volgende dag kon worden toegevoegd aan het rijtje beruchte ‘rock-and-roll-legends’. In de daarop volgende jaren werd haar gebruik van LSD, marihuana, andere dope en ook veel sterke drank een steeds groter probleem voor haar gezondheid en de continuïteit van de band. Met regelmaat moesten namelijk optredens worden afgezegd, wat niet bevorderlijk is voor de onderlinge verstandhouding. Bij optredens in Duitsland vond ze het altijd aardig de Duitsers eraan te herinneren dat zij lekker twee wereldoorlogen hadden verloren, wat ook de verstandhouding met de fans op scherp zette. Bij optredens thuis wist ze trouwens wel weer andere originelen verwensingen aan het publiek te verzinnen om ook die in de gordijnen te jagen. Ze was ook al een keer in benevelde toestand een wegrace begonnen met mede-bandlid Jorma Kaukonen en toen tegen een boom geknald. Ze heeft ook enkele arrestaties achter de rug vanwege ‘talking under the influence’ en drunk mouth’ tegen dienaren van de wet. Een andere keer werd het door een dienstdoend agent niet op prijs gesteld dat ze een doorgeladen pistool om hem richtte. En dan was er nog haar uitspraak dat ze serieus van plan was LSD in de thee van president Nixon te doen, toen ze door door diens dochter Tricia (een oudklasgenootje) was uitgenodigd op het Witte Huis. Ze kwam er echter achter dat het theekransje alleen voor de dames in het gezelschap bedoeld was. Had ze kunnen weten, Nixon was niet zo’n theedrinker. Uit protest haalde haar metgezel, de activist Abbie Hoffman die als man ook niet werd toegelaten, een zwarte vlag met veelkleurig marijuanablad uit zijn rugzak en bevestigde die aan het hek van het Witte Huis. Daarna rende het naar een gereedstaande auto. Slick heeft later duizenden malen excuses aangeboden voor alle wangedrag in de jaren daarvoor. In elk geval, er past  bij hen natuurlijk maar één lied: White Rabbit.
.

.

 

Advertenties
Dit item was geplaatst door Muis.
%d bloggers liken dit: