DE DRIE GRATIËN – 031

Lena Lafaki is een kunstenares die zich goed verborgen heeft weten te houden. Op Facebook dateert haar laatste post van alweer twee jaar geleden. Ik stuit op diverse pagina’s van galerieën met één of twee van haar werken en een uiterst summiere tekst over de schilderes, zoals deze op Saatchi Art (niet de eerste de beste, wat genoeg zegt over de kwaliteit van haar werk): ‘Lena Lafaki was born in 1960, Ukraine. Since 1993 she lives and works in The Netherlands. The last years the theme of femininity and all aspects related have been the main focus of Lena’s work.’ Vaak staat er een website bij genoemd, maar steevast werkt de link niet. Blijkbaar is de website opge-heven en is er geen alternatief voor in de plaats gekomen. Op sommige sites kom je de mededeling tegen dat ze vooral gericht is op het schilderen van danseressen in het alge-meen en flamencodanseressen in het bijzonder. Anderen sites kennen haar toch vooral als schilderes van erotische werken, waarvan vooral ISSUU een mooi overzicht geeft. Beiden zijn niet onwaar, maar ze schildert ook realistische stillevens met alledaagse voorwerpen en momentopnames ( … van verstilde modellen, tot expressieve weergaven van flamencodansers in actie’). Ze maakte in elk geval een mooie, eigentijdse versie van de drie gratiën, elk ‘gewapend’ met een zwaan, waarmee het schilderij tevens refereert aan het verhaal uit de Griekse mythologie van Leda en de Zwaan. Leda was de echtgenote van de Spartaanse koning Tyndareos. Zeus was verliefd op haar, maar kon haar niet overtuigen met hem geslachtsgemeenschap te hebben. Hij veranderde zichzelf in een zwaan en overweldigde Leda. Beschaamd om wat er gebeurd was, had Leda die avond ook gemeenschap met haar man. Na negen maanden kreeg zij vier kinderen, die volgens zekere de overlevering uit een ei kwamen. Twee kinderen (Pollux en Helena) waren de kinderen van Zeus, de twee andere kinderen (Kastor en Klytaimnestra) van Tyndareos.

Dit item was geplaatst door Muis.
%d bloggers liken dit: