DE DRIE GRATIËN – 032

William Blake (Londen, 28 november 1757 – Londen, 12 augustus 1827) was een Engels schrijver, dichter, tekenaar, schilder en graveur. Hij roeide op in een warm en onconventioneel middenstandsgezin in Londen. De jonge William ging niet naar school en ontving zijn opleiding grotendeels van zijn moeder. Hij las alles wat los en vast zat, waaronder Shakespeare, Milton, Ben Jonson en de Bijbel en deed ook de nodige kennis op van Frans, Italiaans, Latijn, Grieks en Hebreeuws. Al snel werd zijn artistieke talent herkend. William Blake had een mystieke inslag te hebben en zag visioenen, waardoor hij zich in zijn latere leven ook zou laten leiden. In zijn werk bleek de verbeelding belangrijker te zijn dan de rede. Hij laatste vraagtekens bij alle heersende waarden van zijn tijd, op het gebied van politiek, kunst, religie en filosofie. In veel van zijn gedachten liep hij vooruit op de grote veranderingen die zouden komen die zouden komen in de 18e eeuw. Daarbij hoorde ook zijn visie op de Europese kolonisatie van andere werelddelen. Vanaf de 15e eeuw vestigden West-Europese handelaars handelsposten en factorijen op verre overzeese kusten en verdedigen die zo nodig met wapens. Deze handelsposten groeiden soms uit tot forten en soms ook tot een permanente nederzetting van Europeanen. Daarmee werden de handelsposten ook kolonies genoemd. Soms werden vanuit deze kustkolonies gebieden meer landinwaarts veroverd en onder Europees bestuur gebracht. De Spanjaarden en Portugezen begonnen daarmee in de 16e eeuw in Amerika. Ook deze veroverde gebieden werden kolonies genoemd, al is dat eigenlijk een onjuiste benaming, want geannexeerd of veroverd gebied is een betere benaming. Vestiging van Europeanen in die gebieden was in het begin immers bijzaak: er gingen wel enkele Europeanen wonen, meestal voor beperkte tijd, maar vooral om het gebied te ‘besturen’, onder de duim te houden. Doel van deze ‘kolonies’ was vooral exploitatie van het gebied voor de levering van producten, grondstoffen en delfstoffen, en vermoedelijk ook prestige. In de loop van de 18 e eeuw kwam bij een voorhoede in Europa het besef op dat met die ‘kolonies’ alleen de Europese belangen waren gediend en daarmee de belangen van de inheemse bevolking werden geschaad. Ten zou nog een hele tijd duren eer die gedachte gemeengoed zou worden. Blake maakte in 1796 deze allegorische voorstelling van de continenten Afrika, Europa en Azië, waarbij het groene touw dat Europa vasthoudt de knechting van de beide andere continenten zou weergeven.

Advertenties
Dit item was geplaatst door Muis.
%d bloggers liken dit: