GERRY RAFFERTY

Gerry Rafferty (Paisley, 16 april 1947 – Bournemouth, 4 januari 2011) was een Schots zanger en liedjesschrijver, die in 1970 een piepklein hitje schoorde in Nederland als lid van The Humblebums met Shoeshine Boy (28e plaats in de Top 40). In de Britse charts deed het echter niets en ook een eerste soloplaat in 1971, Can I Have My Money Back, deed niks. Een jaar later richtte hij met zijn oude schoolmakker Joe Egan de groep Stealers Wheel op, waarmee hij wel diverse wereldhits had. Vanaf 1977 ging Gerry Rafferty opnieuw solo met de zeer succesvolle plaat City to City en ook het volgende album Night Owl (1979) verkocht meer dan goed. Daarna werd het succes minder en minder, wat grotendeels te wijten was aan Rafferty’s alcoholisme dat ertoe leiden dat hij weigerde zijn albums te promoten door middel van optredens. Van City tot City kwam hét nummer, waaraan Gerry Rafferty altijd zal worden herinnerd. Baker Street heeft een uit alles herkenbare saxofoon-intro, met zijn lange, snerpende uithalen van Raphael Ravenscroft. Waar het nummer eigenlijk precies over gaat, is niet altijd even herkenbaar en ook wat de associatie is met Baker Street, toch vooral bekend als het verblijf van ene Sherlock Holmes. De tekst is geheimzinnig, maar de muziek en vooral die saxofoon raakt ons elke keer. Naderhand heeft Rafferty verklaard dat het nummer gaat over zijn jarenlange gevecht tegen de platenmaatschappij waarbij hij een wurgcontract had getekend. Hij had zich voor lange tijd vastgelegd, maar wilde niet langer de muziek schrijven die de maatschappij op de plaat wilde zetten. Men houdt hem echter aan zijn contractuele verplichtingen en Rafferty moet wachten tot de afloop van de wettelijke termijn in 1977. Toen kon hij eindelijk met zijn voorraad songs aankloppen bij de concurrent. Niet lang daarna schrijft hij op de hoes van zijn album City to city de mysterieuze woorden: ‘Thanks to those who helped to make this album and curses to those who prevented it.’ Hij is vrij. Van City to City worden vijfenhalf miljoen exemplaren verkocht, genoeg om hem rijk te maken. Baker Street is het verslag van zijn worsteling. Hij verdronk er zijn verdriet in het huis van een vriend als de gesprekken met de platenmaatschappij weer eens op niets waren uitgelopen. Was het het huis van zijn oude vriend Joe Egan, eens zijn compagnon in Stealers Wheel? We weten het niet. Joe Egan is de man die eruit gestapt is en Gerry Rafferty is in de music business gebleven. De wereld mag hem dankbaar zijn, want hij leverde een serie prachtige albums en songs die laten zien dat hij en Egan niet voor niets ooit werden genoemd als de opvolgers van de Beatles, waarbij de McCartney-rol was weggelegd voor de trotse Schot Rafferty. Maar dat is allemaal ‘journalistengelul. Terug naar de muziek: Baker Street.
.

.

 

Dit item was geplaatst door Muis.
%d bloggers liken dit: