22 SEPTEMBER – ELOI MEULENBERG

Eloi Meulenberg (Jumet, 22 september 1912 – 26 februari 1989) was een Belgisch wielrenner. Zoals de naam af aangeeft had hij Vlaamse ouders, maar tegen de tijd dat hij werd geboren waren zij als vertrokken naar Ransart, in de omgeving van Charleroi. Eloi werd geboren in Jumet, een andere voorstad van Charleroi. Hij groeide geheel Franstalig op, waardoor hij als een Waalse coureur geldt. Hij had een lange en succesrijke carrière (1934-1950), die hinderlijk werd onderbroken door de oorlog. Het is bijna onthutsend hoe weinig er over hem te vinden. Hij won immers in de jaren 1936-1939 in totaal maar liefst negen etappes in de Tour de France, won in 1935 de GP Fourmies (in Nederland wellicht niet zo bekend, maar toch al sinds 1928 een erkende klassieker over tweehonderd kilometer en met een formidabele erelijst) en finishte als tweede in de Ronde van Vlaanderen, was in 1936 eerste in een andere klassieker Parijs-Brussel, in 1937 ging hij als eerste over de streep van Luik-Bastenaken-Luik én hij werd in dat jaar de eerste Waalse renner die wereldkampioen op de weg werd en in 1943 was hij zegevierend in de Scheldeprijs. Dat wereldkampioenschap in 1937 in Kopenhagen is nog steeds het langste dat ooit werd verreden. De renners moesten over een vlak parcours in 35 rondjes een afstand van 297,5 kilometer afleggen. In de twaalfde ronde onstond een kopgroep van zes man (de Belg Eloi Meulenberg, de Zwitser Paul Egli, de Duitser Emil Kijewski, de Fransman Georges Speicher, de Luxemberger Jean Majerus en de Italiaan Cesare Moretti). De Italiaan viel vanwege een valpartij uit de kopgroep en zou de wedstrijd moeten staken. Meulenkamp won de sprint van de kopgroep in een tijd van 7.59.48, vóór Kijewski en Egli. Kopgroep is eigenlijk wat veel gezegd, want het suggereert dat er daarna een peleton over de meet kwam. Dat was echter niet het geval. Met een achterstand van iets meer dan zeven minuten, kwamen nog drie man (de Nederlander Aad van Amsterdam, de Belg Michel d’Hooghe en de Duitser Ooto Weckerling) over de streep gekomen. Slechts acht man reden de wedstrijd reglementair uit. Er waren ook nog twee Denen (Werner Grundahl Hansen en Osvald Falck Hermansen) gefinisht, maar beiden werden gediskwalificeerd omdat Hermansen zijn landgenoot, die een lekke band had gekregen, op zijn fiets meegenomen naar de materiaalpost om daar een andere fiets te krijgen. Eigenlijk had Meulenberg, een geducht sprinter op de fiets en befaamd womanizer als hij eenmaal was afgestapt, ook de eerste uitgave van de Waalse Pijl in 1936 moeten winnen, maar in het zicht van de finish werd hij in winnende positie door een motorrijder omver gereden.

Dit item was geplaatst door Muis.
%d bloggers liken dit: