ODALISKEN – 025

Ferdinand Max Bredt (1868-1921) geldt als de belangrijkste vertegenwoordiger van het Duitse oriëntalisme, dat wat kuiser was dan de Franse schilders in dit genre. Dat was in de beide vorige werken van Bredt in deze categorie al te zien, maar ook in talrijke andere haremtaferelen die hij schilderde, zoals nevenstaande Königin des Harems. Bredt werd in zijn geboortestad Leipzig aanvankelijk opgeleid tot boekhandelaar, maar schakelde al snel over tot een schildersopleiding. Eerst in Stuttgart, daarna in München waar hij een leerling was van Wilhelm Lindenschmit jr. Ferdinand Max Bredt maakte tijdens zijn leven talrijke reizen naar Griekenland, Italië, Turkije en Tunesië; hij produceerde daarbij een omvangrijk oeuvre aan olieverfschilderijen en aquarellen. Hij schilderde voornamelijk vrouwen, die hij plaatste in exotische oorden, tuinen of binnenvertrekken. Hij was zo gefascineerd door de cultuur van het Midden-Oosten dat hij zijn huis in Ruhpolding geheel in Arabische stijl liet optrekken. Tijdens zijn leven was hij zeer vermaard, zo werden twee van zijn doeken gekozen om Duitsland in 1893 te vertegenwoordigen in de World’s Columbian Exposition. Momenteel is Bredt wat in de vergetelheid geraakt. Een van zijn fraaiere odalisken is de ‘Ruhende Odaliske’ (Odalisk 005). Nu werd een odalisk bij voorkeur uitgebeeld terwijl ze in een of andere bevallige positie op een divan lag (zie de inleiding), maar bij Bredt lijken ze nog extra lui te zijn, met de linkerhand wat in het koele water spelend en luisterend naar de mede-harembewoonster die op de achtergrond musiceert (Odalisk 007). Ditmaal een odalisk uit 1909, dat zich in een privécollectie bevindt: ‘Selbstbewusst’ en waarin Bredt voor zijn doen behoorlijk vrijpostig is.
.

Dit item was geplaatst door Muis.
%d bloggers liken dit: