TERRITORIALE GESCHILLEN 2 – ONDERVERDELING

De wereld heeft altijd al vol territoriale geschillen gezeten en in deel 1 zijn hieraan wat inleidende woorden besteed. Er kan een onderverdeling conflictgebieden gemaakt worden in historisch niet-erkende staten, niet-erkende staten, micronaties en betwiste gebieden. De lijst is te lang om in zijn geheel te bespreken zodat noodgedwongen een beperking moet worden ingebouwd. Er is daarbij gekozen voor het uitgangsprincipe dat minimaal een Europees land bij het conflict moet zijn betrokken, dat het om staten moet gaan uit het recente verleden en dat wordt geconcentreerd op de betwiste grondgebieden. Veel van onderstaande landen/gebieden zullen dan ook niet worden besproken, maar er blijft gelukkig genoeg te genieten over. Vanaf deel 6 begonnen worden met het eerste van de betwiste grondgebieden, namelijk Hermansisland dat door Canada en Denemarken (namens Groenland) wordt geclaimd.

De historische niet-erkende staat betreft staten die in het verleden naar erkenning hebben gestreefd, maar daar niet in zijn geslaagd en nu onderdeel zijn van een andere erkende staat: Republiek Acre, Republiek Ararat, Republiek van de Aras, Koninkrijk Araucanië en Patagonië, Republiek Bergachtig Armenië, Republiek Biafra, Bophuthatswana, Ciskei, Duitse Rijk 1848/1849, Finse Democratische Republiek, Finse Socialistische Arbeidersrepubliek, Vrijstaat Flessenhals, Itsjkerië, Italiaanse Sociale Republiek, Karpato-Oekraïne, Katanga (land), Koninkrijk Koerdistan, Republiek van de Krim (land), Onafhankelijke Staat Kroatië, Mantsjoekwo, Martyazo, Republiek Rhodesië, Republiek van Servisch Krajina, Transkei, Unie van Erfurt, Republiek Užice, Venda (thuisland).

De niet-erkende staten zijn verder onderverdeeld in:
– VN-leden, die door enkele andere VN-leden niet erkend worden zijn: Armenië, Volksrepubliek China, Cyprus, Israël, Noord-Korea en Zuid-Korea;
– Landen die deels worden erkend en die in de praktijk controle over hun territorium hebben: Abchazië, Kosovo, Noord-Cyprus, Taiwan en Zuid-Ossetië;
– Deels erkende landen, maar grotendeels militair bezet: Palestina en Westelijke Sahara;
– Niet-erkende landen met in de praktijk controle over hun territorium: Republiek Artsach, Volksrepubliek Donetsk, Volksrepubliek Loegansk, Somaliland, Transnistrië en Islamitische Emiraten van Waziristan;
Niet-erkende landen met in de praktijk geen controle over hun territorium betreft die gebieden waar gestreefd wordt naar onafhankelijkheid, maar waar dat streven door geen enkel ander land wordt ondersteund en waar men amper enige controle over het gebied heeft: Ambazonië, Azawad, Catalonië, Galmudug, Itsjkerië, Islamitische Staat, Jubaland, Kaukasisch Emiraat, Republiek Lakota, Puntland, Nagorno-Karabach‎, Noord-Cyprus‎, Arabische Democratische Republiek Sahara, Somaliland‎, Taiwan‎, Oost-Turkestan, Tibet, Transnistrië Unie van Volksrepublieken en‎ Republiek der Zuid-Molukken.

Micronaties zijn ‘landen’ die de onafhankelijkheid hebben uitgeroepen, vaak door een kleine groep mensen of een persoon, en meestal internationaal niet serieus worden genomen en niet erkend zijn. Vaak bestaan deze landen dan ook alleen op papier of in de gedachten van de ontwerper. Meestal zijn deze landen uitgeroepen wegens artistieke, toeristische of humoristische doeleinden, hoewel men er soms ook een politiek statement mee wil maken. Micronaties moeten niet worden verward met ministaten, die simpelweg kleine landen zijn.
Onder de micronaties vallen: Akhzivland, Koninkrijk Araucanië en Patagonië, Asgardia, Vrijstad Christiania, Conchrepubliek, Dominion of British Florida, Eurostaete, Filettino, Vrijstaat Flessenhals, Forvik Island, Gay and Lesbian Kingdom of the Coral Sea Islands, Hay-on-Wye, Hutt River, Huttonia (micronatie), Sealand, Koninkrijk Tavolara, Liberland, Lovely, Malu Entu, Murrawarrirepubliek, Redonda (Antigua en Barbuda), Republiek Molossia, Robland, Rozeneiland, Saugeais, Seastead, Seborga, Koninkrijk Talossa, Užupis

Bij de betwiste grondgebieden is het aantal gebieden waarover nog steeds discussies gaande is dermate groot dat in rubricering moet plaatsvinden in Afrika‎, Antarctica‎, Azië‎, Europa‎, Noord-Amerika‎, Oceanië‎, Zuid-Amerika‎.

Dit item was geplaatst door Muis.
%d bloggers liken dit: