MUIZENEST

Manierre Dawson (Chicago, 22 december 1887 – Sarasota, 15 augustus 1969) was een abstracte Amerikaanse schilder en beeldhouwer. Hij volgde eerst een opleiding in civiele techniek, wat een blijvende invloed op zijn schilderstijl zou hebben. De mechanische tekenmethoden en cursussen beschrijvende geometrie hadden tot gevolg dat hij in 1908 in een geometrische stijl te schilderen. Niet toevallig was vanaf 1906 in Frankrijk het kubisme populair en dat ging niet ongemerkt aan de Verenigde Staten voorbij. In het voorjaar van 1910 maakte Manierre Dawson een eerste serie van abstracte schilderijen. Hij werkte op dat moment nog als eerstejaars medewerker bij een architectenbureau in Chicago, maar zegde die baan tijdelijk op toen hij een beurs kreeg voor een educatieve reis naar Europa. In 1910 maakte hij een reis van zes maanden door Europa, waarin hij Engeland, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en Italië aandeed. Hij bezocht er een hele reeks musea en archeologische sites, bezocht gelijkgestemde kunstschilders en sprak met vooraanstaande kunstverzamelaars. Het zou zijn enige buitenlandse reis blijven, die hij tot in detail in een dagboek vastlegde. In 1911 en 1914 maakte hij op basis van deze indrukken een serie schilderijen, gebaseerd op klassieke voorstellingen en schilderijen van oude meesters. Deze vier jaren zouden de meest productieve periode uit zijn schildersleven worden. Daarin, haast onvermijdelijk, een interpretatie van het mythologische verhaal van De Drie Gratiën, waarin de invloeden van het kubisme en zijn ervaring met mechanische tekenmethoden overduidelijk zijn. Datzelfde gold voor andere werken uit die periode, zoals ‘Meditation’ en ‘Statement’.

Hij stond met dit soort schilderijen vooraan in de Amerikaanse avant-gardische schilderkunst in die tijd, maar erg veel waardering kreeg hij er niet mee. In juli 1915 trouwde hij met de dochter van een boer uit Michigan, die hij bij familiebezoeken had leren kennen. In de vijf daarop kreeg het echtpaar drie kinderen. Hij werd werkzaam als fruitboer en het schilderen kwam op de tweede plaats. Wel werd nu zijn werk als boer van invloed op zijn werk. De lange uren in zijn boomgaarden, het snoeien, sproeien en oogsten resulteerden in composities van in elkaar verweven ledematen. Bedacht als sculpturen, maar in de late tienerjaren vastgelegd als schilderijen, werden sommige later in drie dimensies gerealiseerd. Hij had het als boer financieel moeilijk en maakte kunst van wat beschikbaar was: cement, stukjes hout, stukken multiplex. Stukken composiethout werden op dikte aan elkaar gelamineerd en tot vrijstaande sculpturen gesneden. Halverwege de jaren vijftig begonnen hij en zijn vrouw te overwinteren in Sarasota , Florida. Pas in 1966, inmiddels 79 jaar oud, kwam de eerste echte erkenning van zijn werk met een overzichtstentoonstelling in het Grand Rapids Art Museum. Een tentoonstelling een jaar later bracht Dawson onder de aandacht van de Robert Schoelkopf Gallery in New York, waar zijn werk in april 1969 en maart 1981 tentoon werd gesteld. Toen Dawson in 1968 de diagnose kanker kreeg, verkocht hij de boerderij in Michigan en verhuisde naar Sarasota, waar hij op 15 augustus 1969 stierf.