VINCENT VAN GOGH – DE COLLSE WATERMOLEN (1884)

Gisteren groot nieuws: Het schilderij Collse Watermolen, dat Vincent van Gogh schilderde in 1884 tijdens zijn verblijf in Nuenen, is gekocht door het museum in Den Bosch op een veiling van Sotheby’s in New York. De koopsom bedraagt bijna drie miljoen euro, waarmee het de grootste aankoop ooit is door het museum in Den Bosch. Voor de verkoper een lucratieve zaak, want die kocht het in 1966 voor het schamele bedrag van 95.000 ouderwetse guldens. Het is een behoorlijk bedrag, maar het valt in het niet bij het nieuws van een dag later dat een een onbekende koper het astronomische bedrag van 450,3 miljoen dollar (iets van 360 miljoen euro) op tafel moet leggen voor het schilderij Salvator Mundi van Leonardo da Vinci. Waarbij door veel geleerden zelfs wordt getwijfeld of het schilderij wel van de Italiaanse meester is en niet voor het grootste deel van zijn leerlingen. Die twijfel bestaat bij het schilderij van onze Vincent absoluut niet.

Vincent werkte in mei 1884 aan een aantal schilderijen van molens.Zo maakte hij schilderijen van de Opwettense watermolen, de Hooijdonkse molen in Nederwetten en de Genneper watermolen aan de westkant van Eindhoven. De Collse watermolen passeerde Van Gogh als hij van Nuenen naar Eindhoven wandelde. Toen hij deze molen schilderde schreef hij zijn vriend Anthon van Rappard:’t Is een dito geval als de twee andere watermolens die we zamen bezochten doch met twee roodedaken en dat men vlak van voren ziet – met populieren er om heen. Zal in den herfst superbe zijn.’ (meer…)

Advertenties

DE PANNE

De laatste jaren zijn met met regelmaat aan de Belgische kust en in de Westhoek geweest. Om preciezer te zijn in West-Vleteren waar we domicilie hebben vlakbij de abdij waar het lekkerste bier ter wereld wordt gebrouwen. Daarover een andere keer meer. Nu kun je niet van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat in de aan de abdij gelieerde kroeg zitten (al is het alleen maar omdat aan het eind van de middag gesloten wordt), maar het zou ook zonde zijn voor alle bezienswaardigheden in de streek. En dat gaat verder dan de slagvelden (slachtvelden zou een beter woord zijn) van de Eerste Wereldoorlog, waarop jaarlijks vele tienduizenden toeristen uit de hele wereld afkomen. Alle plaatsjes hebben een eeuwenlange traditie. Een ervan is De Panne, de meest westelijke plaats van België en de zuidelijkste Belgische badplaats.

De naam is afkomstig van het woord duinpan. Een pan of panne is namelijk een komvormige diepte in de duinen. In het gebied van Adinkerke (nu een deelgemeente van de gemeente De Panne) was al bewoning aanwezig in de 5e eeuw voor Christus en ook in de Romeinse en Frankische tijd woonden er mensen die aan landbouw, veeteelt en visserij deden. De naam van het dorp Adinkerke vindt men vanaf de 12e eeuw terug. De Panne zelf ontstond echter pas rond 1782, tijdens Oostenrijks bewind. Keizer Jozef II wilde de kustvisserij stimuleren, hierdoor werd door vooraanstaande burgers uit Veurne een nederzetting opgericht dat men Sint-Jozefsdorp noemde, later Kerckepanne. (meer…)

THE PROMISE

Maandag 9 oktober naar de film geweest:
The Promise
2016, 133 minuten,
regisseur Terry George

De film
Spannende dramafilm van Terry George (ook de maker van Hotel Rwanda) die zich afspeelt tijdens de Armeense genocide, begin twintigste eeuw. De Armeense apotheker Mikael wil dolgraag studeren voor arts in de kosmopolitische wereldstad Constantinopel. Het ontbreekt hem echter aan geld om zijn droom te kunnen verwezenlijken.
Als Mikael zich echter verlooft met de dochter van zijn baas wordt alles anders. Zijn aanstaande schoonvader overhandigt hem de bruidsschat met de boodschap: “Maak eerst je droom waar en los dan je trouwbelofte aan mijn dochter in!”
Hij vertrekt naar Constantinopel en ontmoet de mooie en charismatische Ana, die een relatie heeft met een Amerikaanse persfotograaf die naar het land is gekomen om de politieke situatie te verslaan. Tussen beide mannen ontstaat grote rivaliteit. Ondertussen besluit de Ottomaanse overheid om zich bij het Duitse keizerrijk aan te sluiten. Als gevolg daarvan worden de Armeniërs in het land op grote schaal gearresteerd en gedeporteerd. Mikael weet dat hij terug moet naar zijn dorp om zijn familie te beschermen en zijn belofte in te lossen. (meer…)

DORST

Om de een of andere reden krijg ik altijd dorst als ik naar dit landschap kijk.

MARCELLUS EMANTS – OP ZEE (17)

Maar ten slotte bezweek hij toch weer, al was ’t dan ook met het zelfbedrog, dat hij alleen wat bezigheid zocht en uitsluitend voor zich zelf wilde werken. Wel besefte hij tegelijkertijd, dat een botsing met het mensdom toch wederom de eindpaal was, waarop hij aanstuurde; maar die eindpaal was nog onzichtbaar in de ongemeten verte en flets schemerde ’t al in zijn brein: wie weet hoe slagvaardig ik ‘m deze keer bereik!
Aldus kwam hij er toe zich weer hele dagen terug te trekken in zijn kamer, zogenaamd nog altijd bezig met zaken van de boedel, inderdaad verdiept in zijn tragedie Jan de Witt.
Waarom had hij Clara de waarheid niet gebiecht?
Wie ’t hem destijds gevraagd had zou ten antwoord hebben gekregen:
Ik heb haar eens gezegd, dat geen verstandig mens op den duur voor een Hollands publiek kan willen schrijven. Zij zou me dus maar uitlachen en niet kunnen begrijpen, dat ik voortaan alleen voor me zelf werk.
Tans zag hij wel in, dat ongetwijfeld de vrees voor haar spot hem tot veinzen had gedwongen; maar juist wijl hij zich al bewust was niet alleen voor zich zelf te werken.
(meer…)

12 NOVEMBER – FELIX GOGO

Félix Gogo (Antwerpen, 12 november 1872 – aldaar, 30 november 1953) was een Belgisch kunstschilder. Gogo (wat een fantastische naam trouwens, benieuwd wat daarvan de historische achtergrond is) was vanaf 1887 leerling aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen (oa. bij Eugène Joors) en vanaf 1891 aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten (oa. bij Piet Van der Ouderaa). Hij nam deel aan de wedstrijden voor de Prijs van Rome in 1892, 1895, 1898 (3de Prijs) en 1901 (2de Prijs; met ‘De bedrukten troosten’). Gogo reisde naar Spanje, Tunesië en Italië. In 1904 werd hij leraar aan de Academie van Dendermonde en in 1910 aan die te Antwerpen. Van 1934 tot 1939 was Gogo directeur van de Academie voor Schone Kunsten in Dendermonde.

Gogo schilderde figuren, landschappen (de Kempen, de Noordzeekusten), stadsgezichten, interieurs (vaak van kerken) en stillevens. Zijn thematiek verwerkte hij ook in litho’s. Gogo realiseerde een aantal muurschilderingen in de Opera in Antwerpen (1912). Deze werden later overschilderd. Hij was lid van de kunstenaarsverenigingen “De Scalden”, “Als ik Kan” (waarvan hij later voorzitter werd) en “Nationaal Verbond van Kunstschilders en Beeldhouwers van België”. Gogo werd begraven op de begraafplaats Schoonselhof. Verder dan deze gegevens blijft Gogo een totaal onbekende. Er is zelfs geen fotootje van hem te vinden. De foto hiernaast is dan ook geen (zelf-)portret van Gogo, maar een portret dat hij in 1894 van zijn vriend Louis Albert Roessingh maakte.

Er is meer te vinden over de woning die Felix Gogo in 1912 in Antwerpen liet bouwen (Haantjeslei 170). Een kunstenaarswoning in neotraditionele stijl, opgetrokken naar een ontwerp door de architect John Van Beurden uit 1912 en gebouwd door aannemer Karel Vermuyten uit Berchem. De kunstenaarswoning Gogo behoort tot het vroege oeuvre van John Van Beurden, die als architect actief was van 1904 tot eind jaren 1950. Vóór de Eerste Wereldoorlog paste hij voor burgerhuizen in de stad vooral een art-nouveau- en een beaux-arts-idioom toe, en voor woningen in landelijke verkavelingen de cottagestijl. Zijn belangrijkste realisatie uit deze periode in Antwerpen is de Beurs voor Diamanthandel in de Pelikaanstraat, die hij in 1912 samen met de architect Jan Vanhoenacker ontwierp. Van 1920 tot omstreeks 1930 was Van Beurden geassocieerd met Vanhoenacker en de architect Jos Smolderen. Meer over de woning is te vinden op de website Inventaris Onroerend Erfgoed. (meer…)

ZZ EN DE MASKERS

ZZ en de Maskers was een Nederlandse beatband uit de jaren zestig. De zanger en oprichter van de muziekgroep was Bob Bouber. Hun optredens werden gekenmerkt door de Zorromaskers die de groepsleden droegen. De groep wordt beschouwd als een van de pioniers in de Nederlandse popcultuur. De band ontstond eind 1962 toen de Apron Strings reageerden op een advertentie voor een begeleidingsgroep van Bob Bouber, de artiestennaam van Boris Blom. Bouber, alias ZZ, bedacht het concept ZZ & De Maskers, waarbij aanvankelijk alle bandleden en later alleen de instrumentalisten met Zorromaskers optraden. De groep maakte aanvankelijk Nederlandstalige rock met nummers als Dracula, Ik heb genoeg van jou en Trek het je niet aan. Daarnaast werden er instrumentale nummers uitgebracht. Jan de Hont was de solist op deze nummers, waarvan La Comparsa de bekendste is. Later richtten ze zich meer op rhythm-and-blues. Geïnspireerd door de Britse beatmuziek nam de groep vanaf het begin ook Engelstalige nummers op, zoals Sloppin’ in Las Vegas en de cover Cheat, cheat, cheat. In de zomer van 1964 traden ZZ & de Maskers gedurende drie maanden met succes op in Palais de Danse in Scheveningen. In 1965 werd er een single uitgebracht met Chubby Checker: Stoppin’ in Las Vegas, een aangepaste versie van Sloppin’ in Las Vegas. Daarna vertrok de groep naar Engeland. Na enkele optredens in Londen, werd vervolgens drie weken opgetreden in het Workingmen’s Clubs-circuit in de omgeving van Manchester. De Engelse beatscene liep echter niet erg warm voor de naar Engelse begrippen wat achterhaalde stijl van ZZ & de Maskers. Ook een optreden voor Granada Television kreeg weinig respons. De optredens werden over het algemeen met instemming ontvangen, maar van een succes zoals in Nederland is geen sprake. Dat alles deed de onderlinge sfeer in de groep, toch al gespannen door oplopende meningsverschillen tussen Jan de Hont en Bob Bouber, geen goed. Na terugkomst in Nederland ontving de band een Edison. Tijdens het al geplande tweede zomeroptreden (1965) in Palais de Dance, verliet Bouber de band. In 1966 kwamen ZZ & De Maskers nog eenmaal voltallig bij elkaar in het Haagse Congresgebouw voor een optreden met Ik heb genoeg van jou bij de uitreiking van de Edison. Na het uiteengaan werd overeengekomen dat de band zonder Bouber zou doorgaan als De Maskers. Mooie nummers hebben ze maakt, maar de allermooiste? Natuurlijk: La Comparsa. (meer…)