SINT-VITUSKERK ELTEN

Vanaf Lobith zie je een bult oprijzen uit het landschap, de Eltenberg, dat met zijn hoogte van 80 meter een van hoogste heuvels in de omgeving is met een mooi uitzichtpunt. Volgens de legende was het een magische plek, die duizenden jaren geleden door reuzen spelenderwijs was aangelegd en daardoor het landschap vorm hadden gegeven. Met hun reuzenscheppen groeven ze het Rijndal en van de grond wierpen ze de Eltenberg op. Deze berg is altijd bron van mysterieuze verhalen geweest, want mensen zoeken nu eenmaal graag verklaringen voor dingen die ze niet direct begrijpen. Dat biedt houvast, soms troost en in elk geval verstrooiing. Zo ook over de Sint-Vituskerk in Hoog-Elten, bovenop de Eltenberg, waarvan het torentje vanaf een groot deel van ‘t Gelders Eiland te zien is. In de kerk bevindt zich een mysterieus beeld dat tegen de stroom in vanuit Dordrecht naar Elten zou zijn gedreven. Dit beeld van de heilige Machutus, oorspronkelijk een Mariabeeld uit de 12e eeuw, heeft het lichaam van een vrouw en het hoofd van een man. Zo is er ook het verhaal over de dochters van Kerrio, de hoofdman van een oude stam die hier leefde. Als het erg slecht ging met zijn stam, zo eens in de tien jaar, dan was een mensenoffer het enige wat verlossing kon brengen. Als goed stamhoofd bood Kerrio aan om zijn eigen jongste dochter te offeren. Zijn andere dochters konden dat niet over hun hart verkrijgen en wilden stiekem van plaats ruilen met haar. Het liep niet goed af en uiteindelijk bleef Kerrio over als bedroefde vader zonder dochters. (meer…)

Advertenties

TETSURO MIYAZAKI

Tetsuro Miyazaki (Brussel, 1978) begon zij carrière als fotograaf een tiental jaren geleden in Amsterdam en sinds vier jaar kan hij zich fulltime beroepsfotograaf noemen. Hij woont sinds twee jaar weer in Maastricht, de stad waar hij ook gestudeerd heeft. Tetsuro is gespecialiseerd in portret- en reportagefotografie. Hij werkt zowel in opdracht van (internationale) klanten zoals Nike, Booking.com en het MECC als aan een omvangrijk en ambitieus persoonlijke project: Hāfu2Hāfu, waarvoor hij veel internationale aandacht kreeg, niet op de laatste plaats uit Japan. Voor dit project over ‘mixed race Japans identiteit’ reist Tetsuro (Japanse vader en Belgische moeder) regelmatig naar het buitenland om foto’s te maken, te exposeren en workshops te geven. Japanners van gemengde afkomst, Hafu’s genaamd, hebben het niet altijd gemakkelijk in het relatief homogene Japan. Met zijn project wil Miyazaki mensen met een Japanse en een niet-Japanse ouder uit zo veel mogelijk verschillende landen fotografeert en met hen in gesprek gaat over wat het betekent om hafu te zijn, want ze leven eigenlijk tussen twee werelden in. Miyazaki: ‘Ik werd niet als volwaardige Belg beschouwd en voor een ‘échte’ Japanner kon ik in Japan ook zeker niet doorgaan.’

Op de website van De Kanttekening verscheen op 7 november 2018 een interview (‘Half Japans, ‘niet echt Japans’) met de fotograaf, die zich als ultieme doel heeft gesteld om alle mogelijke, honderdtweeënnegentig gemengde Japanse nationaliteiten voor mijn lens te krijgen, al beseft hij dat het verdomd lastig gaat worden om bijvoorbeeld een half-Japanse Liechtensteiner te vinden. (meer…)

DE DRIE GRATIËN – 028

Gudy Agten is een Nederlandse kunstenaar, die werd geboren te Gouda en van 1984-1987 in Utrecht een opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten Artibus volgde en daarna in de jaren 1987-1992 opleiding volgde voor reclamevormgeefster en interieurstyliste.

Na enige omzwervingen is ze vanaf 2007 als uitvaartvormgever actief binnen Doodgewoonanders. Daarbij staan haar werkzaamheden omschreven als: De activiteiten van doodgewoonanders vinden (onder andere) plaats in de branche: Vervaardiging van overige artikelen van hout. Deze branche heeft als hoofdcategorie in de SBI-onderverdeling die de KVK aanhoudt: ‘Industrie’ en is in dit geval verder onderverdeeld bij: ‘Primaire houtbewerking en vervaardiging van artikelen van hout, kurk, riet en vlechtwerk ( geen meubels)’, subcategorie ‘Vervaardiging van artikelen van hout, kurk, riet en vlechtwerk (geen meubels)’.

Op LinkedIn tref ik aan dat haar activiteiten onder meer betrekken hebben op handgemaakte grafkisten handgemaakt, schilderen en beschilderen van grafkisten (met familie/ nabestaande), kindergrafkisten, grafmonumenten, rouwwades/kleden, rouwstyling, rouwkaarten, schilderingen in opdracht en muurbeschilderingen. Op haar website trof ik deze mooie schildering op hout aan van de Drie Gratiën. Ze meldt ook dat ze zelf haar verf maakt en werkt met eeuwenoude recepten en materialen zoals, damar, konijnenhuidlijm, krijt, eieren, notenolie en pigmenten. Ze prepareert ook zelf de ondergronden van haar werk.

JAC VAN LOOY – DE BRUILOFT (6)

deel 1; deel 2 ; deel 3 ; deel 4 ; deel 5

‘Oef,’ zij juffrouw van Dort, ‘je krijgt er kringen van voor je ogen!’
‘Daar heb je eer van, Kees!’ riep tante Suus uitbundig tot haar aanstaanden schoonzoon.
‘Alleraardigst,’ betuigde de Bruigom, tevreden opgestaan weêr; want de taart zou rond gaan.
‘Straks ga ík wat zeggen,’ zei van Dort stil tot zijn vrouw.
De liedjes frommelden nog. Er was een kleine spanning. Oom Doris, gedienstig zijn vrouw helpend, tilde de prachtbruine tulband over het hoofd van tante Mietje.
‘Snijdt er eens eventjes een vierkantje in?’ verzocht de typograaf.
Tante Mietje week wat op zij.
‘Zwaarder dan mijn geld,’ zuchtte oom Doris, het geribbelde gebak neerzettend onder de hanglamp. Daar schonk zijn vrouw de kokende drank weer.
‘Hij is mooi uitgevallen,’ bewonderde tante Mijntje, ‘mooi van korst en goed bros, hoop ik.’
‘’t Is of ie nog rookt.’
…. De tulband maakte veel opgang. Ferdinandje met zijn mond open of hij slaperig was, at al met zijn ogen.
‘Doorgeven! als ’t u blieft.’
Stilletjes had Margootje een stapel theeschoteltjes gereed gezet. (meer…)

11 NOVEMBER – JAN SCHOTEL

Petrus Johannes (Jan) Schotel (Dordrecht, 11 november 1808 – Dresden, 23 juli 1865) was een Nederlands kunstschilder, de zoon van de bekende zeeschilder Johannes Christiaan Schotel (Dordrecht, 11 november 1787 – Dordrecht, 21 december 1838), in dat genre de belangrijkste schilder van de negentiende eeuw. Hij had zich volledig toegelegd op het schilderen van maritieme onderwerpen, in het bijzonder schepen op zee. De weergave van schepen was zijn specialiteit, met tuigage en mensen tegen een vaak dreigende achtergrond van lucht en water. Johannes Christiaan werd in 1805 ingeschreven als lid van het Dordtse “Teekengenootschap Pictura”. Schotel nam in 1808 les van Martinus Schouman, destijds een bekend zeeschilder, maar al snel werd duidelijk dat de talenten van Schotel die van zijn meester zouden overvleugelen. Hij trouwde met Petronella Elisabeth van Steenbergen. Hun kinderen zouden voor een deel in de kunst doorgaan. Zoon Petrus Johannes Schotel volgde in zijn voetsporen als zeeschilder, dochter Christina Petronella Schotel (1818-1854) was een schilderes van stillevens. Zoon Gillis Dionysius Jacobus Schotel werd predikant in Brabant. Johannes Christiaan Schotel stierf op 51-jarige leeftijd in Dordrecht. (meer…)

FRANS VAN DEN MUIJSENBERG – 019

Frans van den Muijsenberg / 5 augustus 2017 / Begraafplaats West-Vleteren

HANG MASSIVE

Hang Massive bestaat uit het Engels-Zweedse duo Danny Cudd en Markus Offbeat (ja, ja…. een Zweed die Offbeat heet! No kidding. De video geeft keurig aan dat het Markus Johansson betreft. Dat klinkt beter). Ze ontmoetten elkaar op het strand van Goa, de oude hippie-hoofdstad, waar ze jarenlang de winters doorbrachten om te ontsnappen aan het gure Europese klimaat. De zomers brachten ze meestal door in de Britse badplaats Bath. In 2011 brachten ze hun eerste online video uit, het nummer Once Again. Dat mag gerust een succes worden genoemd, want inmiddels is die video wereldwijd meer dan honderd miljoen keer bekeken. Ze introduceerde hiermee een verbazingwekkend nieuw instrument, de Hang. Dat is een relatief nieuw percussie-instrument dat bestaat uit twee op elkaar geplaatste sferische schalen van staal. Het instrument kan met de handen bespeeld worden terwijl men het meestal tussen de benen of in de schoot plaatst. De hang is een Zwitserse uitvinding in 2000. In het lokale dialect van Bern, de plaats van ontstaan, betekent ‘hang’ heel simpel ‘hand’. De hang is ontstaan na een onderzoek door Sabina Scharer en Felix Rohner van de firma PANart naar de steel pan (ontstaan in Trinidad en Tobago) en vele andere slaginstrumenten (zoals gong, gamelan, drums, bells, ghatam). In het midden is er een basnoot (‘ding’ geheten) die omgeven wordt door zeven tot acht harmonische noten. Door verschillende hand- en vingertechnieken kan men hiermee een ritmische melodie spelen. Het instrument heeft een diameter van 53 cm, een hoogte van 24 cm en weegt nog geen vier kilogram. Vanaf 2011 heeft Hang Massive intensief samengewerkt met allerlei andere artiesten uit alle continenten, maar is ook niet vergeten eigen albums uit te brengen en verder te experimenteren met nieuwe muziekstijlen. Ze hebben verder getoerd door Europa, India, Australië en Rusland. Er is ongetwijfeld sinds 2011 veel mooie muziek door het duo uitgebracht (en anderen die de Hang steeds populairder maakten), maar de mooiste blijft: Onze Again. (meer…)