MUIZENEST

Pieter de Jode II (Antwerpen, 1596 – Antwerpen, 1674) was een Vlaams graveur. Hij was de zoon van de graveur Pieter de Jode I (Antwerpen, 1570 – Antwerpen, 9 augustus 1634) en het laat zich raden dat de werken van vader en zoon nogal eens met elkaar verward worden. Dat gold zeker voor de eerste jaren van de werken van Pieter de Jode II, toen hun stijlen heel dicht bij elkaar lagen. Ook grootvader Gerard de Jode was een telg uit een familie van graveurs. Vader Pieter de Jode I was tekenaar, graveur en uitgever, onder meer van bepaalde prenten van de Rubens- grafiek. Na een reis naar Italië had De Jode I in de Noordelijke Nederlanden les gehad van de befaamde schilder, tekenaar, prentkunstenaar en uitgever Hendrik Goltzius (1558-1617). Zeer waarschijnlijk was Pieter de Jode I, die lid was van het Antwerpse Sint-Lucasgilde, vanaf 1612 vaak werkzaam in het atelier van Peter Paul Rubens (1577-1640). Zoon Pieter de Jode zal ongetwijfeld door zijn vader zijn ingebracht als lid van dat gilde, waarvan niet iedereen zomaar lid kon worden. Een jongen die een bepaald vak wilde gaan uitoefenen moest eerst bij een gildemeester als gezel in de leer. De gezel werkte in loondienst voor de meester. Na een periode van zes tot negen jaar mocht een gezel die goed genoeg was bevonden, een meesterproef afleggen om te bewijzen dat hij het vak verstond. Als de gezel voor deze proef slaagde, kon hij zich meester noemen en mocht hij zijn eigen bedrijf beginnen. Pieter de Jode II werd in 1628 of 1629 vrijmeerster, inmiddels al ruim de dertig jaar gepasseerd. Net als zijn vader maakte hij, vaak in opdracht van uitgever-drukker Johan Meyssens, talrijke prachtige portretgravures, waarvan het Museum Brugge een aardige collectie heeft. Ook het Centraal Museum Utrecht heeft twee gravures van hem in haar collectie. In de periode 1635-1645 vervaardigde Pieter de Jode II deze gravure van De Drie Gratiën naar een schilderij uit 1635 van Pieter Paul Rubens, die zich in het Prada te Madrid bevindt.