AGNES OBEL 2

AGNES OBEL 1

Agnes Caroline Thaarup Obel (Kopenhagen, 28 oktober 1980) is een Deense singer-songwriter. Obel komt uit een muzikale familie en doorliep het Det frie gymnasium en studeerde aan de Universiteit van Roskilde. Obel speelde in de band Sohio en in oktober 2010 kwam haar eerste solo-cd Philharmonics uit via PIAS. Obel speelt meestal samen met de Duitse celliste Anne Ostsee (Anne Müller). Ze speelde een kleine rol in de korte film Drengen der gik baglæns uit 1995 van Thomas Vinterberg. In 2012 won Agnes Obel een EBBA-award. (Bron: Wikipedia)

Zie ook de website van Agnes Obel. (meer…)

LA GRANDE BOUCLE 29

Aloïs Catteau werd op 11 augustus 1877 geboren in het Noord-Franse grensplaatsje Tourcoing. De industriestad maakt deel uit van een stedelijke agglomeratie met de plaatsen Lille en Roubaix in Frankrijk en Moeskroen en Kortrijk aan de andere kant van de grens. In die tijd zal de plaats door de Vlamingen nog vooral worden aangeduid met de oorspronkelijk naam, Toerkonje. In Kortrijk geeft de Torkonjestraat nog steeds de weg naar Tourcoing aan. Hij maakt deel uit van het kleine groepje Belgische renners, die deelnemen aan de allereerste Tour de France in 1903. Behalve Catteau zijn dat de al 37-jarige Marcel Kerff (1866-1914), Julien Lootens (1876-1942) en Jules Sales (1876-?).

Herman Chrevolet merkt in zijn boek ‘De Flandriens: opkomst en ondergang van een wielersoort’ op dat rond de eeuwwisseling alle Belgische renners aan het euvel leden dat ze blijkbaar buiten hun vertrouwde omgeving alle kracht waren verloren. Ze konden in de eigen streek allemaal goed overweg met slechte wegen, die voor hen platgereden veldwegen zonder kuilen en gevaarlijke stenen randen leken. Allemaal goede renners met een gezonde eerzucht, maar het lukte maar niet. Renners die ze op de Vlaamse steenwegen schouderophalend achter zich lieten, konden ze op de Franse wegen niet klein krijgen. Hij merkt op dat er voor de Vlaamse renners blijkbaar veel moed voor nodig was om vanuit een verloren hoek in het Vlaamse land op eigen gelegenheid, zonder verzekerd te zijn van logies en eten, naar het zuiden af te reizen. Door die provinciale mentaliteit zou het Vlaamse wielrennen een zekere dood zijn gestorven als niet een paar enkelingen zich aan dat provinciale milieu hadden ontworteld om in het waagstuk dat Tour de France heette hun geluk te beproeven. Hier was alles goed geregeld. Fietsenfabrikanten rustten wielerploegen uit met fietsen van eigen merk, er waren auto’s ter begeleiding van de coureurs met een heuse sportbestuurders aan het stuur, er waren bevoorradingsposten, mecaniciens en verzorgers, plus waren de hotelkamers geboekt. De Vlaamse renners die het aandurfden, die niet bang waren voor zweet, vernedering en pijn, waren welkom, mits ze uiteraard zichzelf wel uit de naad reden voor hun Franse koopman. (meer…)

PIET MONDRIAAN 1919-1944

Na zijn gedwongen verblijf in de periode 1914-1919 in Laren keerde Mondriaan in juni 1919 terug naar Parijs, naar het atelier aan de Rue du Départ waar zijn oude spullen nog steeds stonden. Na een kort verblijf elders keerde hij er in 1921 definitief terug. Hij merkte tot zijn teleurstelling dat zijn oude vrienden niet waren verdergegaan in het kubisme, maar allemaal een andere weg hadden gekozen. Waar zij nog steeds een overvloed aan realistische elementen in hun werk hadden opgenomen, was Mondriaan steeds abstracter gaan werken. Wel bouwde hij een nieuwe kennissenkring van dadaïsten en surrealisten op, die sporadisch werk van hem kochten en hem interviews en tentoonstellingen in zowel Europa als Amerika opleverden. Uit pure geldnood schilderde Mondriaan in opdracht, meestal uit Nederland, nog wel eens een bloemstuk in tere kleurstelling of een reproductie van eigen werk uit zijn figuratieve periode. In de twintiger jaren vervolmaakte Mondriaan zijn werkwijze steeds meer, steeds verder weg van zijn experimenten gedurende de Eerste Wereldoorlog en zijn realistische jeugdjaren (1872-1914) in Amsterdam. Hij gebruikte per schilderij nog maar hooguit één primaire kleurvlak, de grijze lijnen maakten plaats voor dikke zwarte lijnen, de kleurvlakken werden naar de rand verschoven en de grijswaarden werden zo subtiel dat ze soms amper van de witte vlakken te onderscheiden waren. (meer…)

HUMORISTEN

HILDEBRAND – CAMERA OBSCURA (6)
EERDERE AFLEVERINGEN

Het legher treckt vast in met duizenden, een macht
Zoo groot als Waterlant noch oit te velde bracht,
En Kennemer, en Vries en Zeeu en Hollant t’ zaemen.
Gysbrecht van Aemstel

(Uit een brief van Melchior)

Beste Hildebrand!

Ik verneem met een zeker genoegen, dat er van tijd tot tijd iets van u gedrukt wordt; met een zeker genoegen, zeg ik; want wij hebben nog samen school gegaan. Ik heb toen altijd wel gedacht dat er wat in u zat, maar ik wist niet of er ooit wat uit u komen zou. Mijn vader zegt evenwel dat hij dat altijd voorspeld heeft, ofschoon ik er mij niets van herinner, maar wel weet ik dat ik driemaal een hekel aan u gehad heb, omdat mijn vader u tot een voorbeeld van goed oppassen nam, en ik wist toch dat ge ook wel eens kattekwaad deed, Hildje! Denk maar eens aan de klapdeur van het Bonte Kalfje, die alle morgens om halftien en iedere namiddag om drie uren werd opengetrokken dat de bel rammelde, een kwartier lang, als het Franse gebed al lang op school was voorgelezen. – Maar dat daargelaten, vriend; ik hoor dat gij weer iets op de pers hebt, en gij zult mij, op grond van heel goede kennis, wel vergunnen willen, u enige raadgevingen mede te delen. Ik ken mensen, die dat veel liever doen bij wijze van recensiën; daar zijn er, die de kopij onberispelijk en het gedrukte boek allerdolst vinden; maar ik hou van die methode niet, en kom liever met mijn raad voorop.
(meer…)

PIET MONDRIAAN 1914-1919

Op 25 juli 1914 kwam Piet Mondriaan voor een paar weken terug naar Nederland, dat was althans de bedoeling. Hij wilde er zijn zieke vader bezoeken, langsgaan bij wat vrienden en nog voor de sluiting op 31 juli 1914 zijn solotentoonstelling in kunsthandel Walrecht in Den Haag bezoeken. Op 28 juli 1914 brak echter de Eerste Wereldoorlog uit, met allerlei gevechtshandelingen in België en Noord-Frankrijk die een veilige terugkeer naar Parijs moeilijk en onveilig maakte. Terugreizen via Duitsland of Engeland kon hij zich niet veroorloven, zodat hij besloot voorlopig in Nederland te blijven. De algemene verwachting was immers dat de oorlog weer snel afgelopen zal zijn. Zijn verblijf in Nederland zal echter tot begin 1919 duren. De periode zal voor de ontwikkeling van het kunstenaarschap van Mondriaan cruciaal zijn, omdat hij er de tijd kreeg mijn gedachten over abstracte en non-figuratieve kunst op papier te zetten. Hij ontwikkelde zijn eigen kunsttheorie, die hij Nieuwe Beelding of Neoplasticisme noemde, en maakte een beperkte serie schilderijen waarin die theorie in de praktijk werd gebracht. (meer…)

DRABBLE 8

Adam Twidell maakt overuren. Zijn bedrijf dat de vluchten van privévliegtuigen regelt, heeft veel boekingen uitstaan. Dat was altijd al een lucratieve business, maar nu de paniek rondom het coronavirus echt begint, doen steeds meer superrijken alles om besmetting met het coronavirus te voorkomen. Ze charteren voor een extra tarief een vliegtuig om zo snel mogelijk te vertrekken naar hun vakantiebungalow, ergens op een ver afgelegen plaats. Ver verwijderd van het gewone volk, dat met extra handen wassen, niezen in de elleboog en het hamsteren van een paar armzalig pakken spaghetti en rollen wc-papier moet proberen het onheil te voorkomen.

Ook Robert Vicino werkt zich drie slagen in de rondte. Er zijn er ook genoeg die snel een peperduur ondergronds appartement van zijn bedrijf huren. Die bunkers werden gebouwd om te kunnen overleven als er een atoomoorlog zou uitbreken. Ze waren eigenlijk volstrekt overbodig, maar komen nu ineens mooi van pas. Het coronavirus heeft dezelfde alarmerende status als een atoomoorlog gekregen. Twidell ziet met verbazing gezinnen met zijn vliegtuigen vertrekken, sommigen met eigen arts en verpleegkundigen. Vicino ziet ze met dezelfde verbazing aankomen en snel ondergronds verdwijnen. Ze hebben slechts de vraag of de voorraadruimtes en koelkasten goed gevuld zijn. (meer…)