10 FEBRUARI – FRANS COECKELBERGS

Frans Coeckelbergs (Heist-op-den-Berg, 10 februari 1859 – Middelburg, 4 september 1918) was een Vlaams auteur. Hij werd geboren in het gehucht Achterheide. Zijn geboortehuis, hoeve De Kroon, staat er nog steeds. Als kind verhuisde hij naar het dorp Heist-op-den-Berg, naar een woning aan de voet van de berg; de straat heet tegenwoordig de ‘Frans Coeckelbergsstraat’. Zijn moeder Maria Op de Beeck (1827-1875) trouwde vier jaar na zijn geboorte met landbouwer Franciscus Coeckelbergs (1826-1914) uit Heist-op-den-Berg. Hij doorliep de lagere school in zijn geboortedorp, waar hij vervolgens tot postbode benoemd werd. Zijn eerder beperkte opleiding belette niet dat hij, geïnspireerd door de verhalen en anekdotes die hij tijdens zijn postronde opving, een vrij uitgebreid oeuvre samenpende, waarin zijn gehechtheid aan zijn geboortestreek en haar bewoners de boventoon voert. Onder het pseudoniem ‘Frans Zand’ publiceerde hij verhalen, sagen en legenden die nu een kostbaar tijdsbeeld geven van de Zuiderkempen in de negentiende eeuw en weerspiegelen wat er in die periode onder haar veelal bescheiden bevolking aan aspiraties, angsten en (bij)geloof heerste.

Onder invloed van onder meer zijn vriend en dorpsgenoot Lodewijk Liekens (1867-1956) raakte Coeckelbergs betrokken bij de Vlaamse Beweging en nam hij stelling tegen de verfransing van zijn streek. Zijn werk werd gepubliceerd in Ons Gedacht, De Boerenkrijg, Ons Volksleven, ’t Hageland, Neerlandia, Nieuw Leven, Vlaamsche Zanten, Humaniteit, De Student, De Vlaamsche Treinwachter, De Zondagsbode, De Vlaamsche Kunstbode, De Swane en De Zweep. Een bundeling van enkele bijdragen verscheen op initiatief van Lode Opdebeek (1869-1930) onder de titel Sprookjes en Legenden.
(meer…)

Advertenties

THE KILLDARES

The Killdares was een groep uit Dalas, die een mengeling van Keltische rock en country music maakte. De groep werd in 1996 opgericht en na twintig jaar toeren vond men het in 2016 helaas genoeg. Men ging men ‘pensioen’. In die tijd heeft de groep vijf studio-albums opgenomen en een paar live-albums laten verschijnen. Die laatste zijn zeer de moeite waard, want de groep had een geweldige reputatie vanwege hun liveoptredens. Een mooi bewijs hiervan is dit nummer, dat overigens zo geweldig is dat ongeveer iedereen die iets met Keltische muziek te maken heeft het nummer inmiddels heeft opgenomen, dus in allerlei versies verkrijgbaar, De mooiste blijft van Thin Lizzy, maar deze versie van The Killdares doet een goede gooi naar de tweede plaats: Whiskey in the jar. (meer…)

EROTIEK IN DE 19E EEUW – 18

DAVID OLIVEIRA

David Oliveira (Lissabon, 1980) is een Portugese kunstenaar, die in 2008 aan de Faculdade de Belas artes de Lisboa zijn diploma beeldhouwen haalde en zich daarna verder bekwaamde voor een (niet-voltooide) opleiding tekenen en anatomie. Hij was inmiddels begonnen met het maken van driedimensionale beelden waarvoor hij draad gebruikte. Die techniek wist hij steeds verder te perfectioneren en er later een vierde dimensie aan toe te voegen, namelijk beweging (‘… an eternal motion that allways be there and was’). Hij houdt zich niet alleen bezig met het op die manier creëren van beelden van mensen en dieren, maar ook van beelden die refereren aan maatschappelijk belangrijke onderwerpen zoals de uitbuiting van dieren, slavernij, de vleesverwerkende industrie. Een van de onderdelen waarover hij zich steeds heeft uitgelaten en heeft uitgebeeld betreft de culturele traditie in Portugal van het stierenvechten (die overigens al aanzienlijk minder bloedig is dan die in het buurland Spanje). Zijn ‘draadbeelden’ lijken net ruwe schetsen op papier, zeker als ze tegen een witte achtergrond worden opgehangen. Vanuit een verkeerde hoek lijkt het slechts een warboel kluwen van ijzerdraad die uit elkaar moet worden gehaald, maar door naar links of rechts te stappen en dus in de juiste hoek ten opzichte van het kunstwerk te staan, komt het ineens tot leven. In zijn later werken werkt hij met kleurrijke opvulling tussen de draden. Ander werk van David Oliveira is te vinden op zijn website, zijn Facebookaccount en via Google. (meer…)

HENDRIK PIETER HOS – 26

Hendrik Pieter Hos (Haarlem, 1 december 1906 – Waalsdorpervlakte, 11 mei 1944) was op 14 september 1939 bij de algemene mobilisatie opgekomen als dienstplichtige bij de Koninklijke Marine, maar hij werd om medische redenen op 16 oktober 1939 uit de dienst ontslagen. Na de Nederlandse capitulatie werkte hij voor de groep-Mekel, een verzetsgroep die onder leiding stond van de Delftse professor Jan Mekel. Hos hield zich hier bezig met het verzamelen van militaire inlichtingen. De Mekel-groep werd in 1941 verraden door een van hen die vanwege diefstal was gearresteerd en alles wat hij wist aan de Duitsers doorvertelde. Bijna de gehele verzetsgroep werd in juli en augustus 1941 gearresteerd, overgebracht naar Oraniënburg en daar op 3 mei 1942 geëxecuteerd. Vijf anderen leden zouden op 25 september 1942 in Overveen (bij Bloemendaal) worden geëxecuteerd. In datzelfde Overveen was Henk Hos, die een opleiding tot chemisch analist had gevolgd, in dienst van huisarts dr. W.J. Talsma gekomen als medisch analist. Daarnaast was hij werkzaam voor ziekenhuis Sint Johannes de Deo in Haarlem, van de GG & GD in Amsterdam en en enkele andere huisartsen. Via de Mekel-groep was Hos in contact gekomen met de Ordedienst (OD), een landelijke illegale organisatie die voor een deel was ontstaan in militaire kringen, met de spionagegroep Zwaantje in Delfzijl en met de radioman Thijssen. Ook maakte hij kennis met W.P. Speelman en Henk van Randwijk, waarna hij actief werd binnen het verspreidingsapparaat van Vrij Nederland. (meer…)

CLAUDE MONET IN AMSTERDAM 3

Claude Monet (Parijs, 14 november 1840 – Giverny, 5 december 1926), de Frans impressionistisch kunstschilder, bezocht Nederland drie keer in de jaren 1870-1880. In 1871 verbleef hij vier maanden in Zaandam, begin 1874 bezocht hij Amsterdam en in 1886 werkte hij in de bollenstreek. Tijdens deze verblijven zou hij 42 schilderijen maken met typisch Hollandse onderwerpen als riviergezichten met molens en bootjes, stadsgezichten van Amsterdam en tulpenvelden.Bij zijn bezoek aan Amsterdam maakte hij twaalf schilderijen, waarvan er in het eerste blog Claude Monet in Amsterdam 1 al vier getoond zijn: Het Westerdok en de Posthoornkerk, De Gelderse Kade en twee versies van De Groenburgwal en Zuiderkerk. In het tweede blog Monet in Amsterdam 2 waren er twee schilderijen met de Montelbaanstoren. Op de eerste de toren lans de Oudeschans en op de tweede de toren vanaf de Rapenburgwal. De oorspronkelijke witte Peperbrug is 1929 door een donder gietijzeren brug.

Monet maakte ook twee schilderijen van de hoek Kamperhoofd en de haven aan de Oude Waal. Het Kamperhoofd was ooit het noordelijkste punt van de middeleeuwse stad. De naam Kamperhoofd verwijst mogelijk naar Kampen, want tot 1960 was er een veerdienst tussen de oude hanzestad Kampen en Amsterdam. De huizen stonden hier dicht bij het IJ. Er stond een bolwerk met daarop een kanon, wat te zien is op een stadsplattegrond van Cornelis Antonisz uit 1538. Tegenover het Kamperhoofd ligt sinds 1876 de Kamperbrug. Deze brug verbindt de Prins Hendrikkade met het oostelijke stationseiland, dat nu Stationsplein wordt genoemd. De basculebrug uit 1876 werd in 1904 vervangen door een ijzeren ophaalbrug. In 1963 bouwde men op deze plaats een vaste brug, want grote schepen passeerden hier niet meer. Alleen rondvaartboten en kleine pleziervaartuigen voeren nog onder deze brug door. De lek die Monet in 1974 schilderde is geheel veranderd. Het aanzien van de gebouwen is vernieuwd na 1874. Het Centraal Station waarnaar de huidige Kamperbrug leidt werd gebouwd tussen 1881 en 1889. Op het eerste schilderij is op de achtergrond de Schreierstoren te zien.
(meer…)

001 – PIER PAOLO POGGI


PIER PAOLO POGGI.
.
.
.
.
.
.
.
 facebook.com/hyter.very

(meer…)