DE ANTI-FÜHRERCULTUS

Van begin twintiger jaren ontstond er in Duitsland een Führercultus, zo’n beetje vanaf de mislukte putsch in München in 1924. nadat Hitler in 1933 aan de macht was gekomen steeg dat tot enorme hoogte. Met soms zonderlinge uitwassen. Zo vroeg de gemeente Sutzken in Oost-Pruisen of ze de naam mochten omdopen in ‘Hitlerhöhe’. Een partijlid uit Düsseldorf wilde zijn dochter de naam ‘Hitlerine’ geven, waarna de burgerlijke stand van de gemeente hem adviseerde in plaats daarvan te kiezen voor ‘Adolfine’. Overal in het land werden Hitler-bomen gepland, Hitler-rozen gekweekt en Hitler-taarten gebakken. De Rijksbond voor het Hondewezen stelde voor een speciale penning te laten slaan met het portret van de vereerde leider omdat ook hij een fokker zou zijn en een groot liefhebber van rashonden. De senaat van de hogeschool voor bosbouw in Eberswalde bood Herr Hitler een doctorsgraad in de bosbouw aan, uit erkentelijkheid voor zijn inzet voor de ontginning van de vaderlandse bodem, het versterken van de Duitse boerenstand en de bevordering van de houtteelt en bosbouw. Hitler sloeg dit aanbod echter af, naar verluidt ‘om principiële redenen’. Er ontstond ook een levendige handel in bustes, beelden en portretten van Hitler. Verder verschenen op de markt: bierpullen, porceleinen tegels, asbakken, speelkaarten, vulpenhouders, koektrommels en tientalen andere voorwerpen voor dagelijks gebruik. In alle soorten en maten, allemaal met het konterfeitsel van de man met dat eigenaardige snorretje. Bijzonder populair werden verder de verzamelplaatjes bij sigaretten. De geldklopperij met kitsch en devotionalia liep al snel zo uit dat hand dat de regering zich al in april 1933 gedwongen zag maatregelen af te kondigen tegen het commercieel gebruik van Hitlers portret.

De Hitler-cultus groeide echter onverminderd voort. Tientallen steden en gemeenten boden hem het ereburgerschap aan. Ontelbaar vele straten en pleinen werden voorzien van zijn naam. De bedoeling hiervan was de openbare ruimte met de nationaalsocialistische ideologie te bezetten en de vertegenwoordigers van de Duitse democratische traditie uit het collectieve geheugen te wissen. Dagelijks kwamen er vele tientallen zakken met post aan op de rijkskanselarij in Berlijn, waar  een tiental mensen dagelijks bezig was alle brieven en gedichten met erkentelijkheid voor het voortreffelijke werk van de grote baas te verwerken. Daaronder ook vele verzoeken of Hitler peetoom wilde worden van een pasgeborene. Iedereen kreeg een mooi standaardbrief terug waarin werd meegedeeld dat de Führer zeer vereerd was met het verzoek, maar gezien het grote aantal verzoeken niet in staat was alle verzoeken te honoreren en slechts bij hoge uitzondering op de vraag kon ingaan.

Net zo hard als de cultus in Duitsland opkwam, ontstond eind dertiger jaren en helemaal in de oorlogsjaren in Engeland en de verenigde Staten een soort anti-Hitlercultus, met een paar opvallende parallellen. Eerder hier al eens gewezen op het Hitler Pincushion dat vanaf 1941) in de handel was. Er waren echter talloze andere gebruiksvoorwerpen waarin de haat ten opzichte van Adolf Hitler en in mindere mate de Japanse keizer tot uiting kwam. Zoals asbakken, in alle soorten en maten.
.

 

Advertenties
Dit item was geplaatst door Muis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: