HINDERNISZWEMMEN

Een van de bizarste sport die ooit op de Olympische Spelen heeft plaatsgevonden is zonder twijfel het hinderniszwemmen, dat voor hilarische taferelen zorgde. Het vond plaats in 1900 in Parijs, een Olympische Spelen waar nogal wat bizarre sporten te zien gaf. De zwemmers moesten een afstand van tweehonderd meter overbruggen. Dat lijkt niet zo ver, maarer waren onderweg drie obstakels. De deelnemers moesten eerst over een paal klimmen, daarnaast moest geklommen worden over een rij boten en vervolgens moesten onder een volgende rij boten zwemmen.

Op 11 augustus 1900 werden de halve finales gezwommen op de Seine, tussen de brug bij Courbevoie (bij het Ile de la Grande Jatte, waarvan Georges Seurat zo’n adembenemend schilderij heeft gemaakt) en de Pont de Asniéres. Er deden twaalf zwemmers uit vijf landen aan mee, die elkaar in drie halve-finales bestreden. Daarvan zouden er maar liefst tien overgaan naar de finale, die de daarop volgende dag over hetzelfde traject werd bestreden. De Fransman Victor Hochepied en de Amerikaan Fred Hendschell waren de twee ongelukkigen die vanwege hun slechte tijd genoegen moesten nemen met een eenmalig optreden. In de finale werd uiteindelijk de Australiër Fred Lane (1880-1969) – afbeelding hierboven – de winnaar van de gouden medaille met een tijd van 2.38,40. Hij zou trouwens in de daarop volgende jaren heel wat records vestigen op de meer gangbare zwemonderdelen en werd vanwege zijn verdiensten voor de zwemsport in 1969, kort na zijn overlijden, opgenomen in de International Hall of Fame in het Amerikaanse Fort Lauerdale en in 1985 in de Sport Australia Hall of Fame. Op de tweede plaats eindigde de Oostenrijker Otto Wahle (1879-1963), die in totaal drie Olympische medailles zou winnen. Hij zou twee seconden moeten toegeven op Lane. De Joodse Oostenrijker verhuisde in 1901 op 22-jarige leeftijd naar de Verenigde Staten en zou vijf later tot USA-staatsburger worden genationaliseerd. In 1904 nam hij nog wel namens Oostenrijk aan de Spelen in St. Louis. In 1912 zou hij tijdens de Spelen coach zijn van de Amerikaanse zwemploeg, in 1920 en 1924 was hij de coach van het Amerikaanse waterpoloteam. De derde man in de finale was de Brit Peter Kemp (1879-?), die behalve deze bronzen medaille ook een gouden plak won als onderdeel van het Britse waterpoloteam.

Het was duidelijk dat alle drie de winnaars zeer gerespecteerde zwemmers waren en niet zomaar wat verdwaalde circusartiesten om op dit bizarre nummer waren afgekomen. Dat gold voor alle twaalf deelnemers. Net als tal van andere ludieke sporten die de Fransen voor deze Spelen hadden verwonnen, bleef het ook voor het hinderniszwemmen bij deze eenmalige gebeurtenis.

Advertenties
Dit item was geplaatst door Muis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: